Άρθρο του Νίκου Τσερκεζίδη, επιχειρηματία
Η Ευρώπη βιώνει μια βαθιά μεταμόρφωση στον τομέα της άμυνας, καθώς οι εξοπλιστικές δαπάνες αυξάνονται με ρυθμούς που είχαν να εμφανιστούν δεκαετίες. Τα κράτη-μέλη της ΕΕ και οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ επενδύουν ολοένα και περισσότερο στην ασφάλεια, ως άμεση απάντηση στις γεωπολιτικές εντάσεις και στις νέες μορφές απειλών.
Οι συνολικές αμυντικές δαπάνες στην ΕΕ ξεπέρασαν τα 343 δισ. ευρώ το 2024 και αναμένεται να αγγίξουν σχεδόν 400 δισ. ευρώ το 2025. Παράλληλα, πολλές χώρες φτάνουν ή ξεπερνούν ήδη τον στόχο του 2% του ΑΕΠ στον αμυντικό προϋπολογισμό, αντανακλώντας το κλίμα επείγουσας ενίσχυσης της αποτρεπτικής τους ικανότητας.
Η δυναμική αυτή έχει συγκεκριμένες αιτίες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία υπενθύμισε ότι η ασφάλεια στην Ευρώπη δεν είναι δεδομένη. Οι υβριδικές απειλές, οι κυβερνοεπιθέσεις, η αστάθεια στη Μέση Ανατολή και οι ανησυχίες για το μελλοντικό ρόλο των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή άμυνα ενισχύουν την ανάγκη για πιο ισχυρές και τεχνολογικά προηγμένες ένοπλες δυνάμεις. Ταυτόχρονα, η ΕΕ επιδιώκει να χτίσει στρατηγική αυτονομία, αναβαθμίζοντας την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία και μειώνοντας την εξάρτηση από εξωευρωπαϊκούς προμηθευτές.
Η συζήτηση δεν είναι μόνο οικονομική. Η άμυνα συνδέεται πλέον άμεσα με την ενεργειακή ασφάλεια, την προστασία κρίσιμων υποδομών, τη σταθερότητα των συνόρων και τη γεωπολιτική θέση της κάθε χώρας. Γι’ αυτό και η επένδυση στην αποτροπή αναδεικνύεται σε αναγκαιότητα, όχι σε επιλογή.
Κάνε κλικ εδώ και ενημερώσου άμεσα στο Google News με όλα τα νέα του xalkidikipolitiki.com
Πρόσθεσέ μας στο Feed της Google










