Η φέτα ΠΟΠ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προϊόντα της ελληνικής διατροφικής κληρονομιάς. Ωστόσο, η προστασία που υποτίθεται ότι παρέχει το σύστημα ΠΟΠ έχει αποδυναμωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η αυθεντικότητα του προϊόντος να απειλείται σοβαρά.
Η χρήση τεχνολογιών όπως η υπερδιήθηση μεταβάλλει την παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής, αυξάνοντας την απόδοση σε βάρος της ποιότητας. Παράλληλα, το ισοζύγιο γάλακτος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: η χώρα παράγει συγκεκριμένες ποσότητες πρόβειου και γίδινου γάλακτος, όμως η τελική παραγωγή φέτας ξεπερνά τα λογικά όρια.
Ο μικρός παραγωγός δεν είναι ο υπαίτιος. Αντιμετωπίζει χαμηλές τιμές, πίεση και έλλειψη στήριξης, λειτουργώντας ουσιαστικά σε συνθήκες εξάρτησης. Αντίθετα, η βιομηχανία καθορίζει τις πρακτικές και τις αποδόσεις, συχνά με τρόπους που απομακρύνουν το προϊόν από τον παραδοσιακό του χαρακτήρα.
Το σύστημα ΠΟΠ εμφανίζει σοβαρές αδυναμίες: δεν εφαρμόζει επαρκείς μοριακούς ελέγχους, δεν παρακολουθεί το ισοζύγιο γάλακτος-φέτας και δεν διαθέτει μηχανισμό ουσιαστικών κυρώσεων. Με αυτά τα δεδομένα, η αυθεντικότητα της φέτας ΠΟΠ βρίσκεται σε κίνδυνο.
Χωρίς άμεσες παρεμβάσεις, η φέτα ΠΟΠ κινδυνεύει να χάσει την ιδιαίτερη ταυτότητα που την έκανε γνωστή διεθνώς.
πηγή ypaithros.gr
