Το 30% της ΝΔ, οι αναποφάσιστοι και το πραγματικό παιχνίδι της αυτοδυναμίας

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που σηματοδοτούν το τέλος της χρονιάς σκιαγραφούν ένα πολιτικό τοπίο έντονης ρευστότητας. Η μεγάλη δεξαμενή των αναποφάσιστων παραμένει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, το χάσμα ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση διατηρείται, ενώ ο κατακερματισμός του υπόλοιπου πολιτικού φάσματος εντείνει τις οριακές ισορροπίες και τροφοδοτεί την άνοδο αντισυστημικών σχηματισμών.

Οι μετρήσεις αποτυπώνουν και το αποτύπωμα των αγροτικών κινητοποιήσεων. Η ευρεία αποδοχή των αιτημάτων τους από την κοινή γνώμη, ακόμη και από την ίδια την κυβέρνηση, δημιουργεί πιέσεις στα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, η δυσαρέσκεια αυτή δεν μεταφράζεται σε κέρδη για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο εμφανίζεται στάσιμο, χωρίς να κεφαλαιοποιεί την κοινωνική ένταση.

Η Νέα Δημοκρατία κινείται κοντά, αλλά ελαφρώς κάτω από το όριο του 30%, επίπεδο που είχε υπερβεί πρόσκαιρα το προηγούμενο διάστημα. Ταυτόχρονα, διατηρεί καθαρό προβάδισμα έναντι της αντιπολίτευσης, ενώ η μάχη για τις επόμενες θέσεις διεξάγεται ανάμεσα σε κόμματα που καταγράφουν ενισχυμένα ποσοστά, γεγονός που ενισχύει την εικόνα πολιτικής πολυδιάσπασης.

Καθοριστικό ρόλο στην τελική διαμόρφωση του σκηνικού παίζει η «γκρίζα ζώνη» της αδιευκρίνιστης ψήφου, η οποία αγγίζει πάνω από το ένα πέμπτο του εκλογικού σώματος. Σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανή εμφάνιση νέων πολιτικών σχημάτων ή πρωτοβουλιών από πρόσωπα με ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα λειτουργεί ως απρόβλεπτος παράγοντας, ικανός να αναδιατάξει συσχετισμούς.

Παρά τις πιέσεις, στο κυβερνητικό επιτελείο επικρατεί η εκτίμηση ότι το υψηλό ποσοστό αναποφάσιστων συνιστά ταυτόχρονα και πεδίο δυναμικής ανάκαμψης. Η ανάγνωση του Μαξίμου είναι πως, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, το δίλημμα της πολιτικής σταθερότητας θα γίνεται πιο καθαρό, ευνοώντας τη συσπείρωση των δυνάμεων του κέντρου και της κεντροδεξιάς, ακόμη και στην περίπτωση δημιουργίας νέων κομμάτων στον χώρο της αντιπολίτευσης.

Στο επίκεντρο της κυβερνητικής στρατηγικής τίθεται η εφαρμογή της νέας φορολογικής πολιτικής από τις αρχές του επόμενου έτους. Η στόχευση στη μεσαία τάξη, στους νέους, στις οικογένειες και στους συνταξιούχους προβάλλεται ως απτή απόδειξη της δέσμευσης για ενίσχυση των εισοδημάτων και αντιμετώπιση της ακρίβειας, που εξακολουθεί να καταγράφεται ως το κυρίαρχο πρόβλημα των πολιτών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αυτοδυναμία παραμένει ανοιχτό στοίχημα. Το αν θα επιτευχθεί θα κριθεί από την ικανότητα της κυβέρνησης να μετατρέψει τη σχετική σταθερότητα και το αφήγημα των μετρήσιμων αποτελεσμάτων σε εκλογική συσπείρωση, την ώρα που το πολιτικό σκηνικό παραμένει ανοιχτό, πολυκερματισμένο και απρόβλεπτο.