Από πολύ νωρίς φαίνεται να ξεκίνησε φέτος η διακίνηση των καυσόξυλων στη Χαλκιδική, όταν σε ορεινούς οικισμούς οι κάτοικοι, με τις πρώτες βροχές και τις χαμηλές θερμοκρασίες αποφάσισαν να προμηθευτούν, σκεπτόμενοι για έναν “βαρύ” χειμώνα. Σε αυτό το πλαίσιο, έχει καταγραφεί έντονη αύξηση της ζήτησης για καυσόξυλα, σύμφωνα με τους προμηθευτές καυσόξυλων στον νομό, Αναστάσιο Τσιουλάκη και Χρήστο Μπουνάκη.
Όπως αναφέρει ο κ. Τσιουλάκης από την Παλαιόχωρα, μιλώντας στο Xalkidiki Politiki, η φετινή χρονιά παρουσιάζει ιδιαίτερα αυξημένη κινητικότητα στην αγορά των καυσόξυλων, σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη: «Πολλοί καταναλωτές έσπευσαν να προμηθευτούν ξύλα από πολύ νωρίς τη φετινή χρονιά. Αυξήθηκε σημαντικά η ζήτηση, γύρισε ο κόσμος στις σόμπες και στο τζάκι».
Η επάρκεια πάντως, όπως δηλώνει ο κ. Τσιουλάκης, είναι περιορισμένη. «Δεν φτάνουν τα εργατικά χέρια και αντιμετωπίζουμε θέμα».
Σύμφωνα με τον κ. Τσιουλάκη η τιμή κυμαίνεται αυτή τη στιγμή από 65 μέχρι 70 ευρώ το κυβικό: «Για μια οικογένεια στα ορεινά μέρη, στα Ζερβοχώρια για παράδειγμα ή σε κοντινά χωριά, απαιτούνται γύρω στα 20 κυβικά (10 τόνους ξύλα), ανάλογα βέβαια με τη διάρκεια του κρύου και τη χρήση που κάνει ο καθένας».
Ο κ. Μπουνάκης από τη Νέα Προποντίδα σημειώνει στο Xalkidiki Politiki: «Η ζήτηση φέτος για καυσόξυλα είναι σχεδόν ίδια με πέρσι, λίγο παραπάνω θα λέγαμε. Όλοι τιμές είναι πιο κάτω, όμως υπάρχουν ελλείψεις σε μια κατηγορία ξύλου που λέγεται “δρυς”, μιας και η υλοτόμηση σε αυτή τη ποικιλία στη Χαλκιδική ήταν πολύ μικρή».
Και επισημαίνει: «Η επάρκεια σε καυσόξυλα είναι μειωμένη. Υπάρχουν λιγότερα διαθέσιμα ξύλα, δεν υπάρχουν υλοτόμοι κυρίως, αλλά και εργατικά χέρια. Πέρα από αυτό όμως, αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί υπάρχει πληθώρα ξύλων λόγω των καμένων δασικών εκτάσεων».
Για τις τιμές ο κ. Μπουνάκης εξηγεί: «Οι τιμές ξεκινούν από 60 ευρώ το κυβικό στα τοπικά ξύλα και φθάνουν μέχρι 70 ευρώ το κυβικό για τα δασικά. Φτάνουμε 100 ευρώ στο κυβικό το συσκευασμένο που μπαίνει στα μπαλκόνια».
Αυτό πάντως που παρατηρούν και οι 2 στο Xalkidiki Politiki, τα νοικοκυριά δεν αγοράζουν πια μεγάλες ποσότητες από νωρίς, όπως έκαναν τα προηγούμενα χρόνια. Εξαιτίας των δύσκολων καιρών, της οικονομικής στενότητας που επικρατεί, προμηθεύονται μικρές ποσότητες σε διάφορες χρονικές στιγμές, ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα το κόστος.
