Για πολλά χρόνια η ελληνική Δικαιοσύνη ταλαιπωρούσε πολίτες και επιχειρήσεις με αναβολές, καθυστερήσεις και συσσωρευμένες υποθέσεις. Δεν επρόκειτο μόνο για γραφειοκρατία, αλλά για μια μορφή αρνησιδικίας που «πάγωνε» επενδύσεις, δημιουργούσε αβεβαιότητα και αποδυνάμωνε την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος. Αυτό το «κρυφό κόστος» το πλήρωνε καθημερινά η κοινωνία και η οικονομία.
Η πρόσφατη ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην εκδήλωση «Η ελληνική δικαιοσύνη σε επιτάχυνση» ανέδειξε ότι πλέον βρισκόμαστε σε μια περίοδο ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων. Με κεντρικό άξονα τον νέο δικαστικό χάρτη, η χώρα επιχειρεί μια δομική αλλαγή που για δεκαετίες έμενε στα λόγια. Η ενοποίηση ειρηνοδικείων και πρωτοδικείων, η αναδιάρθρωση 113 δικαστηρίων και η δημιουργία νέων περιφερειακών εδρών αποσυμφορούν την Αθήνα, κατανέμουν καλύτερα τους δικαστές και δημιουργούν μια πιο λειτουργική και αποτελεσματική δικαστική πραγματικότητα.
Παράλληλα, η τεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνουν στη Δικαιοσύνη όχι ως υποκατάστατο, αλλά ως εργαλείο ενίσχυσης του έργου των δικαστών. Η ψηφιοποίηση, η εξωδικαστική επίλυση διαφορών και τα νέα συστήματα διαχείρισης υποθέσεων μπορούν να μειώσουν δραστικά τον χρόνο εκδίκασης, επιτρέποντας στους λειτουργούς να επικεντρώνονται στην ουσία και όχι στη γραφειοκρατία. Σημαντική είναι και η αναβάθμιση των υποδομών, με το μεγάλο πρόγραμμα νέων δικαστικών μεγάρων σε όλη τη χώρα.
Η δημιουργία σύγχρονων, λειτουργικών δικαστικών εγκαταστάσεων αποτελεί επένδυση στον πολίτη και στον σεβασμό προς τον θεσμό της Δικαιοσύνης. Την ίδια ώρα, η αναμόρφωση του Κληρονομικού Δικαίου της πρώτης τόσο μεγάλης αλλαγής μετά από 80 χρόνια. δείχνει ότι οι μεταρρυθμίσεις αγγίζουν πλέον θέματα της καθημερινότητας.
Μέσα σε έναν δημόσιο διάλογο που συχνά κατακλύζεται από απαξίωση, είναι κρίσιμο να αναγνωρίζουμε την πραγματική πρόοδο. Η αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης συνεπάγεται αμφισβήτηση της δημοκρατίας. Αντιθέτως, η ενίσχυση της ταχύτητας και της ποιότητας των δικαστικών αποφάσεων αποτελεί θεμέλιο για την ανάπτυξη, την προσέλκυση επενδύσεων και τη θωράκιση των θεσμών.
Ο στόχος για σημαντική επιτάχυνση στις τελεσίδικες αποφάσεις έως το 2027 δεν είναι θεωρητικός. Αν επιτευχθεί, θα αλλάξει ουσιαστικά το τοπίο για επιχειρήσεις, εργαζόμενους και πολίτες. Η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να είναι τροχοπέδη, αλλά μοχλός ανάπτυξης και εγγύηση ισονομίας. Ως επιχειρηματίας, γνωρίζω ότι χωρίς αποτελεσματική Δικαιοσύνη δεν υπάρχει ασφάλεια δικαίου, δεν υπάρχει οικονομική προοπτική.
Οι μεταρρυθμίσεις που υλοποιούνται δεν λύνουν τα πάντα, αλλά δείχνουν ξεκάθαρα έναν δρόμο: από τη στασιμότητα στην επιτάχυνση. Έναν δρόμο που οφείλουμε να στηρίξουμε, γιατί αφορά το μέλλον της χώρας και την ποιότητα της Δημοκρατίας μας.
Γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης, επιχειρηματίας
