Η γιορτή του Αη Δημήτρη αποτελεί τη χρονική τομή που χωρίζει το θερινό από το χειμερινό εξάμηνο του έτους στο γεωργικό καλαντάρι.
Με ορόσημο τη γιορτή του Άη Δημήτρη, παλιότερα, όταν πέρναγε το καλοκαίρι και άρχιζε να «μυρίζει» χειμώνας, οι τσοπάνηδες έπρεπε να πάρουν τα κοπάδια τους από τα βουνά και να τα κατεβάσουν στα χειμαδιά, σε μέρη δηλαδή του κάμπου που ο χειμώνας είναι μαλακός και υπάρχει τροφή.
Τις μέρες αυτές, συνέβαινε και ο παραδοσιακός γυρισμός των μαστόρων στις οικογενειακές εστίες όπου ξεχειμώνιαζαν.
