Τι σημαίνει για τους Έλληνες παραγωγούς
Σε μια χρονιά-ορόσημο για την παγκόσμια παραγωγή, η Τυνησία δεν περιορίζεται πια στο ρόλο του απλού παίκτη στην αγορά ελαιολάδου αλλά επαναπροσδιορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού. Με ρεκόρ παραγωγής που ξεπερνά κάθε προηγούμενο, η αφρικανική χώρα χτυπά την παγκόσμια αγορά στο καίριο σημείο της: την προσφορά, τις τιμές και την εμπορική ισχύ.
Τη στιγμή που η Ελλάδα και ειδικά οι παραγωγοί της Κρήτης, της Πελοποννήσου και της Χαλκιδικής παλεύουν με τον υψηλό παραγωγικό κόστος, τις στρεβλώσεις της εγχώριας αγοράς και τις πιέσεις από τις εισαγωγές, η Τυνησία παράγει περίπου 500.000 τόνους ελαιολάδου, αύξηση που εκτιμάται σε σχεδόν +50% σε σχέση με πέρσι. Αυτή η έκρηξη στην προσφορά μεταφράζεται σε πρακτικό αντίκτυπο στις τιμές στο διεθνές εμπόριο, που ήδη πιέζονται προς τα κάτω.
Παράλληλα, η κυβέρνηση της Τυνησίας καθόρισε τιμή αναφοράς γύρω στα 10 δηναρία (περίπου 2,93€) ανά κιλό για την τρέχουσα παραγωγή, με στόχο να σταθεροποιήσει την αγορά και να στηρίξει ειδικά τους μικρότερους παραγωγούς. Ωστόσο, πολλοί παραγωγοί έχουν εκφράσει έντονες ενστάσεις, θεωρώντας ότι η τιμή είναι ανεπαρκής, κυρίως σε μια χρονιά όπου η παραγωγή εκτοξεύεται.
Οι επιπτώσεις δεν σταματούν στα σύνορα της Τυνησίας. Με την προσφορά να αυξάνεται υπερβολικά, οι παραδοσιακοί «παίκτες» όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Ελλάδα αντιμετωπίζουν εντεινόμενο ανταγωνισμό στις εξαγωγικές αγορές. Η πίεση στις τιμές εισάγει πρόσθετες δυσκολίες για τους Έλληνες παραγωγούς, οι οποίοι ήδη αγωνίζονται να διατηρήσουν βιώσιμα επίπεδα κόστους και κερδοφορίας.
Για τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς, η τυνησιακή στροφή δεν είναι απλά ένα στατιστικό στοιχείο. Είναι ένα καμπανάκι κινδύνου και μια πρόσκληση επαναπροσδιορισμού στρατηγικών: από την ποιότητα και την προστιθέμενη αξία, μέχρι την προώθηση σε αγορές υψηλής ζήτησης και την ενίσχυση της συλλογικής διαπραγματευτικής ικανότητας.
Η παγκόσμια αγορά ελαιολάδου αλλάζει και η Ελλάδα καλείται να απαντήσει με καινοτομία, προσαρμοστικότητα και συγκροτημένο σχέδιο, πριν χάσει έδαφος στον μεγαλύτερο παραδοσιακό πυλώνα της αγροτικής παραγωγής της
