Στο Αμφιθέατρο του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα ένα ιδιαίτερο «σχολείο», διαφορετικό από όλα τα άλλα. Εκεί, άνθρωποι κάθε ηλικίας συγκεντρώνονται για να συμμετάσχουν στα Εργαστήρια Συναισθηματικής Εκπαίδευσης, όπου μαθαίνουν να αναγνωρίζουν, να εκφράζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους.
Για 2,5 ώρες, το αμφιθέατρο γεμίζει με ένταση, ανακούφιση και ουσιαστική ανθρώπινη επαφή. Οι συμμετέχοντες κινητοποιούν το σώμα τους για να απελευθερώσουν συσσωρευμένη ενέργεια, εξασκούνται σε τεχνικές αναπνοής και οραματίζονται τον προσωπικό τους «παράδεισο», αγγίζοντας βαθύτερες πτυχές του συναισθηματικού τους κόσμου. Θυμός, φόβος και λύπη, συναισθήματα συχνά παρεξηγημένα, μπαίνουν στο επίκεντρο και συνδέονται με το άγχος που επιβαρύνει την καθημερινότητα.
Τα εργαστήρια, που είναι ανοιχτά σε όποιον ενδιαφέρεται, έχουν στόχο την πρωτογενή πρόληψη χρόνιων νοσημάτων, μέσα από την κατανόηση της σχέσης ανάμεσα στα συναισθήματα και τη σωματική υγεία. «Η συμπεριφορά μας καθορίζει σχεδόν το 50% του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου», τονίζει η Κυριακή Παπαδημητρίου, λειτουργός δημόσιας υγείας και συντονίστρια του προγράμματος. Όπως εξηγεί, συνήθειες όπως το κάπνισμα ή το χρόνιο στρες δεν είναι απλώς επιλογές, αλλά εκφράσεις εσωτερικών συγκρούσεων.
Με τη βοήθεια συμβολικών αντικειμένων όπως καρέκλες που αντιπροσωπεύουν το δημιουργικό στρες, το επιβλαβές άγχος και την κρίση πανικού, καθώς και «καπέλα συναισθημάτων» σε διάφορα χρώματα, οι συμμετέχοντες καλούνται να αναγνωρίσουν αυτό που νιώθουν και να το «δουν» μπροστά τους.
Ακολουθούν ασκήσεις αναπνοής, όπως η μέθοδος 3-2-5 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που συμβάλλουν στην αποφόρτιση του άγχους. Με τα μάτια κλειστά, ο καθένας βυθίζεται στον δικό του εσωτερικό κόσμο, βιώνοντας μοναδικές στιγμές αυτογνωσίας: δάκρυα, φόβοι, σκοτεινές σκέψεις, αλλά και εικόνες γαλήνης και φωτός.
Το μήνυμα των εργαστηρίων είναι σαφές: το στρες μπορεί να μετατραπεί σε δημιουργική δύναμη όταν το αναγνωρίζουμε και το διοχετεύουμε σωστά, μέσα από την κίνηση, τη μουσική, τον χορό, την επικοινωνία και την επαφή με τη φύση. Αυτές οι δραστηριότητες απελευθερώνουν τις ενδορφίνες, τη «χημεία της χαράς», βοηθώντας τους συμμετέχοντες να φύγουν πιο ανάλαφροι και έτοιμοι να επιστρέψουν την επόμενη Δευτέρα για το επόμενο μάθημα.
