Οι μελισσοκόμοι της Χαλκιδικής συγκεντρώθηκαν στο Δασαρχείο Πολυγύρου, διαμαρτυρόμενοι για τις συνεχιζόμενες πιέσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην εγκατάσταση των κυψελών τους. Με έντονη παρουσία και ξεκάθαρες θέσεις, ζήτησαν άμεσες λύσεις, ενώ η Αντιπεριφερειάρχης και η Δασάρχης έδωσαν τις δικές τους απαντήσεις, ανοίγοντας έναν διάλογο που αναμένεται να συνεχιστεί.

Η φωνή των μελισσοκόμων

Βασίλης Μιχαλούδης πρόεδρος επαγγελματιών μελισσοκόμων Ν. Χαλκιδικής

«Ήρθαμε απρόσκλητα όπως κάθε φορά, γιατί απρόσκλητα δεχόμαστε πρόστιμα. Δεν ακουγόμαστε από το Δασαρχείο. Φτάσαμε ξανά σε αδιέξοδο και δεν πήραμε καμία απάντηση για το πώς μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς προβλήματα και χωρίς άνιση αντιμετώπιση. Σε πολλά βουνά του νομού υπάρχει διαφορετική στάση. Στη Σιθωνία το βάρος των προστίμων είναι δυσανάλογο. Ο σύλλογος έχει πάνω από 400 μέλη και κατά τη μελιτοφορία έρχεται κόσμος από όλη την Ελλάδα. Ένα πρόστιμο μπορεί να καταστρέψει ολόκληρη τη χρονιά. Δεν υπάρχει άλλος χώρος να μετακινηθούμε και είμαστε σε απόγνωση».

Γεώργιος Βρασταμινός  μέλος του συλλόγου και εκπρόσωπος στην ΟΜΣΕ

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι αποστάσεις. Δεν γίνεται να τηρηθούν στην περιοχή όπου εργαζόμαστε. Δεν μας επιτρέπουν ούτε με δικό μας κόστος να ανοίξουμε νέες τοποθεσίες για κυψέλες. Το κόστος παραγωγής ανεβαίνει συνεχώς και πλέον δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε. Νιώθουμε ότι υπάρχει πολιτική αφανισμού της παραγωγής. Σαν να μην θέλουν να βλέπουν ανθρώπους να παράγουν. Στην Περιφέρεια η κυρία Ζωγράφου μας άκουσε, δεσμεύτηκε για νέο ραντεβού και καταθέσαμε όλα τα αιτήματα που αφορούν συντελεστή παραγωγής, βιωσιμότητα του κλάδου και το πρόβλημα με το Δασαρχείο».

Βασίλης Γιοβανέκος σύλλογος μελισσοκόμων Χαλκιδικής

«Βρισκόμαστε σε πλήρες αδιέξοδο. Το Δασαρχείο δεν θέλει τη μέλισσα μέσα στο δάσος. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί. Η μέλισσα είναι ο κορυφαίος επικονιαστής και όμως αντιμετωπίζεται σαν πρόβλημα. Η ώρα της διπλωματίας τελείωσε. Ήρθε η ώρα της δράσης. Θα σκληρύνουμε τη στάση μας και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας».

Το ζήτημα της υλοτομίας

Ο Βασίλης Γιοβανέκος πρόσθεσε ότι υπάρχει και δεύτερη μεγάλη απειλή για τον κλάδο. «Κόβουν τα πεύκα, δίνουν τα δάση σε ιδιώτες και τα ρημάζουν. Δεν θέλουμε να κοπεί τίποτα. Χρειαζόμαστε κάθε πεύκο. Το δάσος πρέπει να μείνει όπως είναι».

Η θέση της Αντιπεριφερειάρχη Χαλκιδικής Κατερίνας Ζωγράφου

«Στο πλαίσιο των κινητοποιήσεών τους μας επισκέφθηκε σήμερα αντιπροσωπεία του Συλλόγου Μελισσοκόμων. Συζητήσαμε τα διαχρονικά ζητήματα του κλάδου, τα προβλήματα που τους απασχολούν και τις δυσκολίες της καθημερινής τους δραστηριότητας. Μας επέδωσαν επιστολή με τα αιτήματά τους, πολλά από τα οποία αφορούν ευρύτερους φορείς και υπουργεία. Ακούσαμε προσεκτικά όλα τα θέματα και τα προωθήσαμε άμεσα όπου απαιτείται. Μετά τη συνάντηση τους συνόδευσα στο Δασαρχείο για τη συνέχεια του διαλόγου. Είμαστε σε διαρκή επικοινωνία με τον κλάδο και έχω ήδη μεταφέρει τα ζητήματα στο Υπουργείο για συνολική αντιμετώπιση. Ο στόχος μας είναι να υπάρξουν λύσεις και να στηριχθεί ένας κλάδος σημαντικός για την οικονομία και το περιβάλλον».

Η απάντηση της Δασάρχη Πολυγύρου Αγγελικής Νάτσιου

«Ισχύει η αστυνομική διάταξη περί τοποθέτησης μελισσοσμηνών και αυτή εφαρμόζουμε. Την είχαμε γνωστοποιήσει από το 2023 στους συλλόγους. Η διάταξη αναφέρει αποστάσεις από δρόμους, ύπαρξη νερού, τήρηση απαγορεύσεων κυκλοφορίας, πινακίδα με στοιχεία και αριθμό κυψέλης καθώς και τη σφραγίδα με τον κωδικό. Όλα αυτά είναι δημόσια και αναρτημένα στη Διαύγεια. Όταν εξελίσσεται κάποιο έργο στο δάσος, στην περιοχή αυτή δεν μπορεί να μπει κανένα μελίσσι ή να γίνει οποιαδήποτε ενέργεια. Οι μελισσοκόμοι ενημερώνονται για τις απαγορεύσεις μέσω των site των Δήμων, μέσω των συλλόγων ή με κάθε πρόσφορο μέσο. Προσπαθούμε να ενημερώνουμε όλους όσους αφορά ανάλογα με την εποχή και τις εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη».

Η εικόνα που αποτυπώνεται στο Δασαρχείο Πολυγύρου είναι εικόνα έντασης και βαθιάς ανασφάλειας. Οι μελισσοκόμοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους, υποστηρίζοντας ότι ο κλάδος απειλείται με οικονομική κατάρρευση και ότι το δάσος, αντί να λειτουργεί ως σύμμαχος, αντιμετωπίζεται ως απαγορευτική ζώνη. Από την άλλη πλευρά, η Δασική Υπηρεσία επιμένει ότι εφαρμόζει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο και ότι οι κανόνες είναι διαφανείς και γνωστοί. Το επόμενο διάστημα αναμένεται κρίσιμο για την εξεύρεση κοινού τόπου, καθώς οι ανάγκες του κλάδου και οι απαιτήσεις της νομοθεσίας καλούνται να συνυπάρξουν σε μια εύθραυστη ισορροπία.