Βρισκόμαστε στα Νέα Μουδανιά Χαλκιδικής, σε μια πόλη όπου οι βανδαλισμοί δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μια πραγματικότητα που αλλοιώνει την εικόνα της και τραυματίζει τον δημόσιο χώρο.

Το ρεπορτάζ μας καταγράφει συγκεκριμένα σημεία και επιχειρεί να φωτίσει τα αίτια ενός προβλήματος που αγγίζει άμεσα την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής. Φθορές σε δημόσιες υποδομές και κατεστραμμένος αστικός εξοπλισμός συνθέτουν εικόνες που επηρεάζουν τη λειτουργία της πόλης και τη συνύπαρξη στον δημόσιο χώρο.

Στους δρόμους των Νέων Μουδανιών, το παράνομο παρκάρισμα έχει μετατραπεί σε καθημερινό πονοκέφαλο για οδηγούς, πεζούς και επαγγελματίες. Θέσεις στάθμευσης υπάρχουν, όμως συχνά παραμένουν άδειες, την ίδια στιγμή που άλλοι επιλέγουν να σταθμεύουν όπου τους εξυπηρετεί.

Σε γωνίες, πάνω σε ράμπες ΑμεΑ, σε διαβάσεις πεζών και πεζοδρόμια, τα οχήματα μπλοκάρουν τη διέλευση, δυσκολεύουν την κυκλοφορία και στερούν το αυτονόητο δικαίωμα της ασφαλούς μετακίνησης.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε όλους. Κυκλοφοριακή συμφόρηση, εντάσεις στην καθημερινότητα και δυσκολία στην ομαλή λειτουργία των δρόμων.

Στον αντίποδα, είναι σαφές ότι γίνονται προσπάθειες για τη βελτίωση της καθημερινότητας, όμως η αστυνόμευση από μόνη της δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που επαναλαμβάνεται καθημερινά. Και εδώ προκύπτει το ουσιαστικό ερώτημα. Γιατί να μιλάμε διαρκώς για ελέγχους και πρόστιμα, όταν το ζητούμενο είναι η αλλαγή νοοτροπίας;

Γιατί δεν είμαστε μόνοι μας. Υπάρχουν και άλλοι γύρω μας. Πεζοί, άνθρωποι με κινητικές δυσκολίες, οδηγοί, οικογένειες. Ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο και στον διπλανό μας δεν επιβάλλεται, καλλιεργείται στην πράξη, κάθε μέρα.

Το ρεπορτάζ αναδεικνύει ένα πρόβλημα που δεν είναι απλώς ζήτημα κανόνων, αλλά ζήτημα συνείδησης και καθημερινής συμβίωσης.

Η δημοτική αρχή προσπαθεί να προσφέρει ποιότητα ζωής. Κι εμείς;