Πάρκαρε όπου βολεύεσαι – Όταν το πεζοδρόμιο γίνεται… ιδιωτικό πάρκινγκ

Δεν είναι η πρώτη φορά που καταγράφουμε εικόνες σαν κι αυτή – και, δυστυχώς, δεν θα είναι ούτε η τελευταία. Η καθημερινότητα στους δρόμους της Χαλκιδικής έχει μετατραπεί σε μια σιωπηλή μάχη ανάμεσα στον πεζό και τον «βιαστικό» οδηγό. Πεζοδρόμια που καβαλιούνται χωρίς δεύτερη σκέψη, ράμπες ΑμεΑ που εξαφανίζονται κάτω από καλογυαλισμένα καπό, λωρίδες τυφλών που απλώς… δεν υπάρχουν.

https://www.xalkidikipolitiki.com/%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b5-%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%ad%cf%84%cf%83%ce%b9-%ce%ad%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b5%cf%82/

Η εικόνα είναι γνώριμη: άνθρωποι να περπατούν ανάμεσα σε σταθμευμένα αυτοκίνητα, γονείς με καρότσια να αλλάζουν πορεία, ηλικιωμένοι να ρισκάρουν να κατέβουν στον δρόμο. Κι όλα αυτά, χωρίς να έχει ξεκινήσει ακόμη η τουριστική σεζόν.

Το καλοκαίρι πλησιάζει και, μαζί του, χιλιάδες επισκέπτες. Αν δεν υπάρξει παρέμβαση, έλεγχος και – κυρίως – σεβασμός, η καθημερινότητα θα γίνει ακόμη πιο αφόρητη. Δεν φταίει μόνο η έλλειψη υποδομών. Φταίει και η κουλτούρα του «δεν βαριέσαι», του «δυο λεπτάκια μόνο» και του «που να το βάλω;».

Η λύση δεν είναι μακριά: περισσότερη παιδεία, αυστηρότεροι έλεγχοι και, πάνω απ’ όλα, κοινωνική απαίτηση για στοιχειώδη σεβασμό στον δημόσιο χώρο. Γιατί η πόλη είναι για όλους – όχι μόνο για όσους οδηγούν.