Η Πρωτοχρονιά του 2002 δεν ήταν απλώς η αρχή ενός νέου έτους. Ήταν η αυγή μιας νέας εποχής. Εκείνη τη νύχτα η Ελλάδα αποχαιρέτησε οριστικά τη Δραχμή, το νόμισμα που συνόδευσε την ιστορική της πορεία για αιώνες, και υποδέχθηκε το Ευρώ, το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα που από την 1η Ιανουαρίου 2002 έγινε το μοναδικό επίσημο μέσο συναλλαγής στη χώρα.
Η αλλαγή συνέβη κυριολεκτικά μέσα στη νύχτα. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα χιλιάδες πολίτες έσπευσαν στα ΑΤΜ για να κρατήσουν στα χέρια τους για πρώτη φορά τα νέα χαρτονομίσματα και κέρματα ευρώ. Ήταν μια στιγμή με έντονο συμβολισμό καθώς η καθημερινότητα των Ελλήνων άλλαζε μορφή αξίες και μέτρηση.
Η Ελλάδα είχε ήδη ενταχθεί από την 1η Ιανουαρίου 2001 στην Ευρωζώνη, ωστόσο για τον απλό πολίτη το ευρώ έγινε πραγματικότητα μόνο όταν αντικατέστησε φυσικά τη δραχμή. Οι τιμές στα καταστήματα εμφανίζονταν διπλές οι υπολογισμοί γίνονταν πρόχειρα στο μυαλό και η σύγκριση με το παλιό νόμισμα ήταν αναπόφευκτη. Πόσο κάνει αυτό σε δραχμές ήταν η ερώτηση που ακουγόταν παντού.
Τα συναισθήματα εκείνης της Πρωτοχρονιάς ήταν ανάμεικτα. Από τη μία υπήρχε έντονη νοσταλγία. Η δραχμή δεν ήταν απλώς ένα νόμισμα. Ήταν κομμάτι της συλλογικής μνήμης δεμένη με την καθημερινή ζωή το μεροκάματο τις αποταμιεύσεις και τις οικογενειακές ιστορίες. Από την άλλη κυριαρχούσε η προσδοκία. Το ευρώ συμβόλιζε σταθερότητα ισχυρό νόμισμα ευρωπαϊκή προοπτική και βαθύτερη οικονομική ένταξη.
Για την ελληνική κοινωνία η αλλαγή δεν ήταν μόνο λογιστική. Ήταν ψυχολογική και πολιτισμική. Οι πολίτες έπρεπε να προσαρμοστούν σε νέα μεγέθη νέες αξίες και μια διαφορετική σχέση με το χρήμα. Παράλληλα το κράτος οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις κλήθηκαν να διαχειριστούν μία από τις μεγαλύτερες νομισματικές μεταβάσεις στην ιστορία της χώρας χωρίς σοβαρές αναταράξεις στην καθημερινότητα.
Η 1η Ιανουαρίου 2002 έμεινε στην ιστορία ως μια σιωπηλή αλλά βαθιά τομή. Δεν υπήρξαν παρελάσεις ή πανηγυρισμοί αλλά υπήρξε η αίσθηση ότι ένα κεφάλαιο έκλεινε και ένα άλλο άνοιγε. Η δραχμή πέρασε στο παρελθόν και το ευρώ έγινε μέρος της ζωής μας καθορίζοντας τις επόμενες δεκαετίες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.
Ήταν μια Πρωτοχρονιά που δεν έφερε μόνο καινούργιο χρόνο αλλά έναν εντελώς νέο τρόπο να μετράμε την αξία των πραγμάτων και μαζί το μέλλον.
