Ανακοίνωση για την ενιλικίωση του Φιλίππου έβγαλε το Χαμόγελο του παιδιού με μια επιστολή του παιδιού που έγινε 18 ετών.

Αναλυτικά:

Εμένα, η οικογένειά μου που μου άνοιξε την αγκαλιά της όταν ήμουν δύο χρόνων ήταν «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Αυτό το τέλειο μέρος που με πολλή αγάπη και συγκίνηση έφτιαξε ο μικρός Ανδρέας Γιαννόπουλος. Που ο κύριος Κώστας Γιαννόπουλος το έκανε πραγματικότητα, ώστε να είναι κάτι τέλεια και όμορφα σπίτια με τόσους καλούς και ευγενικούς ανθρώπους. Γεμάτους χαρά και ευεξία να βοηθήσουν τα παιδιά, όποιας ηλικίας και να είναι αυτά, μεγάλα μικρά που χρειάζονται βοήθεια.

Ο πατέρας που γνώρισα και θα είναι για πάντα πατέρας μου είναι ένας και μοναδικός, ο κύριος Κώστας Γιαννόπουλος. Ευχαριστώ εκείνον, όπως και όλες τις κοπέλες του «Χαμόγελου» του Περιστερίου που με βοήθησαν στα δύσκολα αλλά και στα ευχάριστα και που μου έμαθαν ποιο είναι το σωστό αυτά τα 18 ολόκληρα χρόνια. Θα μου λείψουν οι παιδαγωγοί, τα παιδιά, οι υπεύθυνοι. Θα μου λείψει ακόμα και το σπίτι στο οποίο έμενα, ένα υπέροχο σπίτι στο Περιστέρι με όμορφη αυλή, ωραία δωμάτια και πώς να ξεχάσω το δωμάτιο που διαβάζαμε με την πολυαγαπημένη μου δασκάλα, Ανδριάνα. Θυμάμαι όταν ήρθα στο «Χαμόγελο του Παιδιού» στο Περιστέρι ήμουν κιόλας 8 χρόνων. Θυμάμαι ακόμα μια κοπέλα που μόλις με είδε άνοιξε την αγκαλιά της για εμένα. Αυτή η κοπέλα που άνοιξε την αγκαλιά της… σαν σήμερα το θυμάμαι, με έκανε πρώτη φορά μπάνιο με τόση αγάπη… την ευχαριστώ πολύ και να ξέρει θα την αγαπώ για πάντα.

Η κοπέλα που ήταν συνέχεια δίπλα μου, φρόντιζε πάντα για εμένα και κάναμε και τα αστεία μας είναι η Άννα που την ευχαριστώ και εκείνη μέσα από την καρδιά μου για όλα αυτά τα χρόνια που ήταν δίπλα μου και στα δύσκολα, αλλά και στα εύκολα. Θυμάμαι την πρώτη φορά που με πήγε στον ξενώνα είχα κοιμηθεί στα πόδια της κι εκείνη τη στιγμή ένιωθα όλη την αγάπη της να μου λέει «Φίλιππε θα γίνεις ένα πετυχημένο παιδί» και έτσι έγινε. Την ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα σε αγαπάω για πάντα, θα είσαι μέσα στην καρδιά μου.

Η παιδαγωγός που είχα δεθεί μαζί της αυτά τα χρόνια είναι η Λίτσα, ένα γλυκό αξιολάτρευτο άτομο που μου άνοιξε την καρδιά της για να δω πόσο καλά θα τα πάμε και τα κατάφερε. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός στο Περιστέρι να με βάζει για ύπνο και μετά να φεύγει να πάει σπίτι της κι εγώ άρχιζα και έκλαιγα, γιατί μου έλειπε. Θέλω να ξέρει πως την αγαπώ, όπως όλους τους παιδαγωγούς, παλιούς και καινούριους. Εγώ θα τους έχω μέσα στην καρδιά μου και θα τους σκέφτομαι και συγγνώμη για όλα αυτά που συνέβησαν και τα έχω μετανιώσει. Και μετά γνώρισα και μία υπεύθυνη που με αγάπαγε και την αγαπούσα, κι αυτή δεν ήταν άλλη από την Αγγελική που μετά έφυγε και στεναχωρήθηκα.

Και στη συνέχεια ήρθε στη ζωή μου η Ηρώ. Η υπεύθυνη που την γνώρισα τώρα και που μου έκανε κλικ στο μυαλό ότι θα τα πάω καλά μαζί τις ήταν μία και μοναδική, η Ηρώ. Με αυτήν την κοπέλα έχω δεθεί πολύ, γιατί έχει ωραίο χιούμορ. Σε ευχαριστώ έστω και για λίγο που ήσουν δίπλα μου αυτούς τους μήνες. Για εμένα το Χαμόγελο δεν θα σβηστεί πότε από το μυαλό μου και από την καρδιά μου, θα έχω όλους αυτούς τους ανθρώπους μέσα στην καρδιά μου. Για εμένα «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι το σπίτι που μου άνοιξε με χαρά την πόρτα, ώστε να με φροντίσει.

Και πάλι σας ευχαριστώ.
Φίλιππος