Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που η ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου μίλησε για τη σεξουαλική κακοποίηση που δέχτηκε κατά τη διάρκεια της αθλητικής της σταδιοδρομίας. Η εξομολόγηση της πρωταθλήτριας έδωσε θάρρος σε αμέτρητες γυναίκες – και όχι μόνο – να διηγηθούν τις δικές τους ιστορίες τις οποίες από φόβο και ντροπή κρατούσαν για δεκαετίες μυστικές. Και κάπως έτσι το ελληνικό #Metoo πήρε σάρκα και οστά. Κάπως έτσι η ελληνική κοινωνία έμαθε να μην ανέχεται παραβατικές συμπεριφορές και να στηρίζει τα θύματα τα οποία αρκετές φορές στο παρελθόν αντιμετώπισαν δυσπιστία ακόμη και επιθετικότητα.

Πιστή στο έργο της, η Σοφία Μπεκατώρουανακοίνωσε λίγους μήνες πριν, την νέα πρωτοβουλία με τίτλο #MeNow_MeToo σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας. Ήδη οι καταγγελίες είναι πολλές ενώ αίσθηση προκάλεσε η δημοσιοποίηση, από την ίδια τη Μπεκατώρου, μιας σοκαριστικής ιστορίας με αφορμή τη συνέντευξη Τύπου για τη δημοσιοποίηση των πρώτων στοιχείων από τη λειτουργία της πλατφόρμας #MeNow_MeToo. Πρόκειται για την καταγγελία του πατέρα ενός 4χρονου αγοριού.

Η καταγγελία του πατέρα διά στόματος Μπεκατώρου

Πρόκειται για αγοράκι τεσσάρων ετών. Το αγοράκι αυτό, τα πρωινά, έμενε στο σπίτι του με μία κυρία 52 ετών, την νταντά του. Στον χώρο υπήρχαν κάμερες για παρακολούθηση σχεδόν σε όλα τα δωμάτια, εκτός από τις τουαλέτες. Ξαφνικά παρατηρήσαμε μία απότομη αλλαγή συμπεριφοράς, την οποία δεν μπορούσαμε να κατανοήσουμε θεωρώντας ότι το παιδί είναι απόλυτα ασφαλές.

Τελικά, αποδείχθηκε -έπειτα από καιρό- ότι όταν η νταντά έμενε μόνη με το παιδί, χωρίς την παρουσία των γονέων, ερχόταν ο γιος της, ο οποίος ήταν φαντάρος σε γειτονική πόλη και προέβαινε σε ασελγείς πράξεις στο τεσσάρων χρόνων αγοράκι. Το χειρότερο ήταν ότι η νταντά, μητέρα του δράστη, τον κάλυπτε και του επέτρεπε να έρχεται ξανά και ξανά στο σπίτι. Η νταντά ασκούσε ψυχολογική βία στο παιδί, για να μη μιλήσει. Τελικά, η κόλαση του μικρού παιδιού σταμάτησε όταν εκφράστηκε μέσω της ζωγραφικής και απεικόνισε όσα συνέβαιναν στο σπίτι και αφορούσαν την νταντά και το φαντάρο γιο της. Μετά την πρώτη ζωγραφιά το παιδί εξετάστηκε από έμπειρους παιδοψυχιάτρους και έγινε η καταγγελία στις αρχές», διηγήθηκε η Σοφία Μπεκατώρου.

Παρακάτω μερικά από τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν

Από την ανάλυση των πρώτων 150 μαρτυριών,προκύπτει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μαρτυριών (96,7%) προέρχεται από γυναίκες.

Το 70,7% αφορά σε σεξουαλική κακοποίηση [34,7% με σωματική επαφή (με ανήλικο ή σεξ. πράξεις χωρίς συναίνεση, 18%, βιασμός, 16% σεξουαλική επίθεση, 2% μέσω εικόνας], το 18% αφορά σε σεξουαλική παρενόχληση, το 5,3 σε άλλες μορφές συντροφικής βίας πλην σεξουαλικής και 6% άλλες μορφές.

Το 22% των μαρτυριών αφορά σε περιστατικά που έχουν συμβεί στην οικογένεια, το 20% σε εκπαιδευτικά πλαίσια, το 15% σε περιπτώσεις συντροφικής βίας, το 14% σχετίζεται με χώρους διασκέδασης, το 9% σε εργασιακά πλαίσια, το 7% σε χώρους υγείας, στο 6% τα περιστατικά έχουν συμβεί στη γειτονιά, ένα 3% χώρους άθλησης, και 4% σε περιπτώσεις κάλυψης αναγκών (π.χ. αγορά προϊόντων και/ή λήψη υπηρεσιών είτε κατ’ οίκον είτε σε επαγγελματικό χώρο.

Δράστης σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού (έως 14 ετών) είναι κοντινός συγγενής (ξάδελφος, πατέρας, θείος, αδελφός) για 1:4 παιδιά (25,4%) ή άτομο σε θέση ευθύνης (εκπαιδευτικός, ιατρός, προπονητής, ομαδάρχης) για 1:5 παιδιά (19,5%).

Στις έφηβες (14+-18), σχεδόν 3:10 (27,5%) αναφέρουν σεξουαλική κακοποίηση/παρενόχληση από άτομο σε θέση ευθύνης ενώ σχεδόν 4:10 (36,4%) από άτομο με το οποίο βγήκαν ραντεβού ή που το θεωρούσαν σύντροφό τους (ενδεχόμενη αποπλάνηση).

Παρόμοιο είναι το ποσοστό στις ενήλικες γυναίκες, όπου 1:3 (32,8%) αναφέρει κακοποίηση από σύντροφο (ραντεβού-ερωτική/σεξουαλική σχέση).

Πηγή: menowmetoo.gr