Ο Μπάμπης Τάσιος είναι ένας Χαλκιδικιώτης φωτογράφος, ο οποίος γεννήθηκε το 1958 στον Άγιο Νικόλαο, μεγάλωσε στην Ιερισσό και πλέον ζει στον Πολύγυρο, την πρωτεύουσα του νομού.

Την πρώτη του επίσημη επαφή με την φωτογραφία, την είχε από πολύ νεαρή ηλικία και όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά είπε: Όταν κατάλαβα ότι αυτό το μηχάνημα που κρατούσα στα χέρια μου μπορεί να αποτυπώσει σε εικόνα πάνω σε χαρτί τις ζωές μας, τη φύση που μας περιβάλλει, το παλιό που δεν χάνεται…, μαγεύτηκα!”.

Οι επαγγελματίες φωτογράφοι ήταν αυτοί που βλέποντας την δουλειά, την προσήλωση, την αγάπη του για τις λείψεις, του έκαναν συνεχώς θετικά σχόλια και τον παρότρυναν να ασχοληθεί ενεργά με το αντικείμενο:Το ερέθισμα για να ασχοληθώ  ενεργά με την τέχνη της φωτογραφίας, ήταν τα σχόλια επαγγελματιών φωτογράφων για τις πρώτες αποτυπώσεις των νεανικών μου χρόνων”, αναφέρει ο φωτογράφος.


Για τον ίδιο ο κόσμος της φωτογραφίας είναι από το 1987 ταξίδια, ωραία τοπία και άνθρωποι. Είναι η αναζήτηση του αυθεντικού που προσπαθεί να περάσει-αγγίξει στην ψυχή του θεατή: “Πάντα με γοήτευε ο κόσμος των σκιών, η μετατροπή της ορατής πραγματικότητας σε φωτογραφική εικόνα…”, εξηγεί ο κ. Τάσιος, ενώ παράλληλα τονίζει: “Η φωτογραφία είναι για μένα το μέσον για την ανύψωση της ψυχής, ένα παιχνίδι με το φως και το χρόνο. Μια συνεχής αναζήτηση, ένα παραμύθι εικονογραφημένο, πολύ περπάτημα, ατέλειωτες ώρες παρατήρησης”.

Ο κ. Τάσιος μπορεί να αρέσκεται στην φωτογράφιση της φύσης, όμως δεν σταματά ποτέ να συλλαμβάνει και άλλα είδη που τον εντυπωσιάζουν: “Η φωτογράφιση της φύσης κυριαρχεί στο σύνολο των έργων μου, ενώ συγχρόνως ασχολούμαι με αρκετά είδη της εφαρμοσμένης φωτογραφίας, καθώς και με το  ταξιδιωτικό ρεπορτάζ. Συνεργάστηκα επί 3 έτη με την εφημερίδα Μακεδονία και το ένθετο περιοδικό «Ταξίδια», συμμετέχοντας στην διαμόρφωση της ύλης του, ως φωτογράφος και αρθρογράφος”, δηλώνει.

Ο Χαλκιδικιώτης φωτογράφος σε αυτή την σημαντική πορεία της ζωής του έχει φωτογραφίσει αρκετά τοπία, μερικά από τα οποία ξεχωρίζει όπως χαρακτηριστικά λέει: “Αγαπημένα μου φυσικά τοπία είναι οι Εθνικοί Δρυμοί Ολύμπου, Βίκου-Αώου, Πρεσπών και ο Γράμμος”.

Όσο αφορά βέβαια το τοπίο που δεν έχει φωτογραφίσει ακόμη και ονειρεύεται να γίνει λήψη στον φακό του κάποια στιγμή στο διάβα της ζωής του, ο κ. Τάσιος εξομολογείται: “Η περιοχή που επιθυμώ να φωτογραφίσω κάποια στιγμή είναι η περιοχή των Δολομιτικών Άλπεων στην Ιταλία. Είναι ένα όνειρο που ίσως κάποια στιγμή γίνει πραγματικότητα!”.

Ο ίδιος, αν και αυτοδίδακτος δεν σταματάει ποτέ να εξερευνεί τον κόσμο της φωτογραφίας και να μαθαίνει νέα, χρήσιμα πράγματα για τη δουλειά του: “Είμαι πράγματι αυτοδίδακτος φωτογράφος που παρακολουθεί όμως στενά τις εξελίξεις στον φωτογραφικό χώρο. Αυτό που θα σε κάνει καλό στη δουλειά σου το αποκτάς με σκληρή δουλειά και ατέλειωτη πρακτική!”, τονίζει.

Οι φωτογράφοι που θαυμάζει στον κόσμο είναι πολλοί και όλοι τους ξεχωριστοί, μα περισσότερο ο κ. Τάσιος έχει μία αδυναμία στους παλιούς συναδέλφους του στον χώρο: “Θαυμάζω και ξεχωρίζω τους παλιούς φωτογράφους. Με ελάχιστα μέσα και ελάχιστες φωτογραφικές ευκολίες, δημιούργησαν σπουδαία καλλιτεχνικά έργα. Από τους Έλληνες φωτογράφους, θαυμάζω τα έργα των Τάκη Τλούπα, Σπύρου Μελετζή,  Nelly’s , Κώστα Μπαλάφα και του Δημήτρη Χαρισιάδη.  Αγαπημένοι μου ξένοι φωτογράφοι είναι οι Ancel Adams, Henri Cartier-Bresson, Robert Capa, Josef Koudelka», γνωστοποιεί.

Στην Ελλάδα του σήμερα, -παρά τις δυσκολίες- ο ίδιος πιστεύει με σιγουριά ότι μπορεί κάποιος να κάνει το χόμπι του με τη φωτογραφία επάγγελμα και να προχωρήσει μπροστά: “Θεωρώ πως κάποιος που έχει ως χόμπι την φωτογραφία, μπορεί να ασχοληθεί επαγγελματικά με το αντικείμενο, με την προϋπόθεση βέβαια πως έχει κατακτήσει τις βασικές δεξιότητες και απαιτήσεις του επαγγέλματος», εξηγεί.

Για το αν υφίσταται κάποια σχέση με τον Πολυγυρινό Παύλο Τάσιο, τον μεγάλο αείμνηστο σκηνοθέτη και σεναριογράφο του ελληνικού κινηματογραφικού κόσμου και αν επηρεάστηκε από τον ίδιο, απαντά θετικά λέγοντας:Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Παύλος Τάσιος , ένας από τους κύριους εκπροσώπους του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, ήταν πρώτος εξάδελφος του πατέρα μου. Γνωρίζω την σημαντική φιλμογραφία του. Αυτό που πιστεύω είναι  πως για να δημιουργείς ωραίες εικόνες χρειάζεσαι στην συνταγή, να εμπεριέχεται πρωτίστως η προσωπική σου πινελιά, ο κινηματογράφος, η μουσική, η ποίηση. Στην αναζήτηση του αυθεντικού, προσπαθώ να δημιουργώ εικόνες  που αγγίζουν τον θεατή”.

Ο κ. Τάσιος δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει και από τον εκθεσιακό χώρο, παρουσιάζοντας τα μοναδικά έργα του που κάθε φορά αφήνουν γοητευμένο και ενθουσιασμένο το κοινό που τον ακολουθεί και τον συγχαίρει:Παράλληλα με τις φωτογραφικές μου αποτυπώσεις, ασχολούμαι και με το εκθεσιακό κομμάτι. Το 2005 πραγματοποίησα την πρώτη ατομική έκθεση στο Δημοτικό Θέατρο Πολυγύρου και έκτοτε συμμετείχα σε ομαδικές εκθέσεις με μέλη του Συλλόγου Εικαστικών Τεχνών Χαλκιδικής. Η τελευταία ατομική φωτογραφική   έκθεση με τίτλο «Ρωγμές στο χρόνο», παρουσιάστηκε το  2018 στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και αργότερα στον Πολύγυρο. Τα έργα τυπώνονται σε fine art φωτογραφικά χαρτιά, σε βαμβακερούς καμβάδες και σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή, σε plexiglas. Εκτός από την φωτογραφία και αρθρογραφία, παράλληλα και σε άμεση σύνδεση, ασχολούμαι με την ορειβασία και τις ταξιδιωτικές περιηγήσεις”, καταλήγει ο ίδιος στη συνέντευξη που παραχώρησε στο XalkidikiPolitiki.

Για να ακολουθήσετε τον κ. Τάσιο και να πάρετε μία γεύση από τα έργα του και την ζωή του μπορείτε να ανατρέξετε στους παρακάτω συνδέσμους που έχει ο ίδιος στο διαδίκτυο:

Το φωτογραφικό – ταξιδιωτικό ιστολόγιο:     https://babistasios.blogspot.com

Η φωτογραφική-ταξιδιωτική σελίδα στο facebook :Kaleidoscope Photography

https://www.facebook.com/people/Kaleidoscope-Photography/61553328384099/

Instagram

https://www.instagram.com/babistasiosphoto/

κομμάτι μιας ζωντανής, συνειδητής αλήθειας