«353.000 ψυχές ζητούν δικαίωση» Συγκλονιστική πορεία μνήμης στα Νέα Μουδανιά για τη Γενοκτονία των Ποντίων ΒΙΝΤΕΟ

Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και ιστορικής μνήμης πραγματοποιήθηκε στα Νέα Μουδανιά η πορεία για την επέτειο της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, με τη συμμετοχή πλήθους πολιτιστικών και Ποντιακών Συλλόγων από τα Νέα Μουδανιά αλλά και από πολλές περιοχές της Χαλκιδικής.

Με αφετηρία το Κλειστό Γυμναστήριο Νέων Μουδανιών, εκατοντάδες πολίτες, μέλη συλλόγων, εκπρόσωποι φορέων, του Δήμου Νέας Προποντίδας και επίσημοι, κρατώντας λάβαρα και αναμμένα κεριά, ντυμένοι στα σκούρα, διέσχισαν τον κεντρικό δρόμο της πόλης προς το Μνημείο των Αλησμόνητων Πατρίδων.

Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη. Στεφάνια κατατέθηκαν στο μνημείο, ενώ αναμμένα κεριά και ολόφρεσκα λουλούδια τοποθετήθηκαν συμβολικά για εκείνους που δεν επέστρεψαν ποτέ από τις χαμένες πατρίδες του Πόντου.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Νέας Προποντίδας Μανώλης Καρράς, ο οποίος στάθηκε στη σημασία της ιστορικής μνήμης, τονίζοντας πως η Γενοκτονία των Ποντίων αποτελεί ένα διαρκές χρέος μνήμης και ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.

Ακολούθησε η κεντρική ομιλία της προέδρου του Ποντιακού Συλλόγου Ποντίων Χαλκιδικής «Αλέξανδρος Υψηλάντης», Δέσποινας Πολακτσίδου, η οποία αναφέρθηκε σε μία από τις πιο σκληρές και συγκλονιστικές στιγμές της Γενοκτονίας: τη σφαγή των νηπίων της Σάντας.

Στην ομιλία της περιέγραψε τις δραματικές στιγμές του φθινοπώρου του 1921, όταν οι Έλληνες της Σάντας, κυνηγημένοι από τον τουρκικό στρατό και τους τσέτες, κατέφυγαν στα βουνά για να σωθούν. Αναφέρθηκε στη μάχη που δόθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1921 και στη συγκλονιστική απόφαση που πάρθηκε μέσα στη νύχτα, όταν μάνες παρέδωσαν τα βρέφη τους για να σφαγιαστούν ώστε να μην προδώσουν με το κλάμα τους τη θέση των υπολοίπων Ελλήνων που προσπαθούσαν να διαφύγουν.

Όπως τονίστηκε στην εκδήλωση, επτά βρέφη θυσιάστηκαν για να σωθούν περίπου 300 Έλληνες της Σάντας, σε μία από τις πλέον τραγικές σελίδες της ιστορίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στις μαρτυρίες του Κώστα Κουρτίδη, αδελφού του οπλαρχηγού Ευκλείδη Κουρτίδη, ο οποίος περιγράφει τη νύχτα εκείνη ως «την πιο τρομακτική της ζωής του», καταγράφοντας τις εικόνες από τη μάχη, τη σπηλιά όπου είχαν κρυφτεί γυναικόπαιδα και αντάρτες και τη φρικτή θυσία που ακολούθησε.

Η εκδήλωση κορυφώθηκε με τον πολεμικό χορό Σέρρα από μέλη του συλλόγου, σε μια στιγμή που προκάλεσε έντονη συγκινησιακή φόρτιση στους παρευρισκόμενους.

Μια βραδιά μνήμης, τιμής και ιστορικής συνείδησης για έναν Ελληνισμό που ξεριζώθηκε, αλλά δεν λησμονήθηκε ποτέ.