Η μορφή της Παναγίας στον κινηματογράφο και την τηλεόραση έχει παρουσιαστεί με πολλές διαφορετικές ερμηνείες, από την πιο παραδοσιακή και ιερατική έως τη βαθιά ανθρώπινη και σύγχρονη απεικόνιση. Κάθε εποχή και κάθε σκηνοθέτης προσέγγισε τον ρόλο με διαφορετικό βλέμμα, δημιουργώντας ερμηνείες που συχνά απασχόλησαν έντονα τον διεθνή Τύπο.
Μία από τις πιο συζητημένες ερμηνείες είναι αυτή της Maia Morgenstern στην ταινία The Passion of the Christ. Η ταινία του Mel Gibson προκάλεσε παγκόσμιο σοκ με τη σκληρότητα των εικόνων της, με τον διεθνή Τύπο να εστιάζει στην ωμή απεικόνιση του Πάθους και τη συναισθηματική ένταση της Μαρίας.
Σε εντελώς διαφορετικό ύφος, η Olivia Hussey παραμένει για πολλούς η πιο «κλασική» κινηματογραφική Μαρία, μέσα από τη μίνι σειρά Jesus of Nazareth. Η ερμηνεία της θεωρήθηκε διαχρονική και λιγότερο αμφιλεγόμενη, με έμφαση στην παράδοση και την πνευματικότητα.
Πιο πρόσφατα, η Noa Cohen στην παραγωγή Mary του Netflix έφερε μια σύγχρονη αλλά και πιο συζητημένη προσέγγιση, με την κριτική να διχάζεται για το κατά πόσο αποδίδει μια νέα, ουσιαστική οπτική στον εμβληματικό ρόλο.
Αντίστοιχα, η Pernilla August στο Mary, Mother of Jesus επιχείρησε μια πιο «ανθρώπινη» προσέγγιση, απομακρύνοντας τη φιγούρα της Μαρίας από τον αυστηρό συμβολισμό και δίνοντάς της ιστορικό και συναισθηματικό βάθος.
Οι διαφορετικές αυτές ερμηνείες δείχνουν πώς η ίδια μορφή μπορεί να μεταμορφωθεί μέσα από τον κινηματογράφο: από ιερό σύμβολο σε ανθρώπινη παρουσία, και από διαχρονική εικόνα σε αντικείμενο έντονου δημόσιου διαλόγου.
