Γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης, επιχειρηματίας
Η συζήτηση για την ασφάλεια στο 2ο Προσυνέδριο της ΝΔ στην Αλεξανδρούπολη θύμισε κάτι απλό: η ασφάλεια δεν είναι θεωρία είναι καθημερινή προστασία. Και ξεκινά από τον Έβρο.
Το 2020 ήταν η στιγμή καμπή. Η χώρα δέχθηκε υβριδική πίεση στα σύνορα και απάντησε με καθαρή γραμμή: τα σύνορα δεν διαπραγματεύονται. Τότε για πρώτη φορά η Ευρώπη αναγνώρισε στην πράξη ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά. Κι αυτό άλλαξε συνολικά τη συζήτηση για το μεταναστευτικό: φύλαξη συνόρων πρώτα διαχείριση μετά.
Από εκεί και πέρα μετράνε τα έργα: φράχτης περισσότεροι συνοριοφύλακες κάμερες ενιαία εικόνα και συντονισμός ανάμεσα σε Στρατό Αστυνομία Λιμενικό και Πολιτική Προστασία. Και μαζί μια πολιτική σκληρή αλλά δίκαιη: ξεκάθαρο μήνυμα ότι όποιος δεν δικαιούται άσυλο δεν θα μένει.
Είναι και ο δρόμος. Μηδενική ανοχή σε κράνος ταχύτητα αλκοόλ κινητό. Όταν οι έλεγχοι γίνονται κανόνας και οι κάμερες φέρνουν συνέπεια οι αριθμοί πέφτουν και αυτό σημαίνει λιγότερα μαύρα σπίτια.
Και είναι τέλος η Πολιτική Προστασία σε μια εποχή κλιματικής κρίσης. Πρόληψη αντιμετώπιση αποκατάσταση πιο πολλά μέσα και καλύτερος συντονισμός με το 112 να είναι εργαλείο ζωής όχι πεδίο ειρωνείας.
Το συμπέρασμα;
Ασφάλεια σημαίνει κράτος που λειτουργεί. Όχι τέλειο αλλά παρόν. Στον Έβρο στο σπίτι στον δρόμο στη φωτιά.
