Βάρκες στον Διάπορο: Οι καταγγελίες λένε ένα πράγμα-τα στοιχεία όμως άλλο

Καταγγελίες για ελλιπείς ελέγχους, ανησυχία για την ασφάλεια και ερωτήματα γύρω από τη λειτουργία των ενοικιαζόμενων σκαφών έχουν φέρει στο επίκεντρο τον Διάπορο. Τι ισχύει όμως στην πράξη; Ιδιοκτήτης επιχείρησης ενοικιαζόμενων σκαφών στη Βουρβουρού μιλά αποκλειστικά στο Xalkidiki Politiki και παρουσιάζει αριθμούς, γεγονότα και δεδομένα που δίνουν μια διαφορετική διάσταση στη συζήτηση.

Ο Διάπορος, η Βουρβουρού και συνολικά η θαλάσσια ζώνη της Σιθωνίας έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε έναν από τους πιο δημοφιλείς καλοκαιρινούς προορισμούς της Βόρειας Ελλάδας. Μαζί με την εκρηκτική τουριστική ανάπτυξη, αυξήθηκαν όμως και οι συζητήσεις γύρω από τη λειτουργία των ενοικιαζόμενων σκαφών.

Καταγγελίες για ανεπαρκείς ελέγχους, φόβοι για ατυχήματα, αλλά και ερωτήματα για το κατά πόσο άνθρωποι χωρίς εμπειρία βγαίνουν στη θάλασσα, έχουν δημιουργήσει ένα έντονα φορτισμένο κλίμα.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι συγκεκριμένο: πόσο απέχει η δημόσια εικόνα από την πραγματικότητα;

Το Xalkidiki Politiki κατέγραψε την άλλη πλευρά της συζήτησης, δίνοντας βήμα σε ιδιοκτήτη επιχείρησης ενοικιαζόμενων σκαφών στη Βουρβουρού, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για όσα συμβαίνουν σήμερα στη Σιθωνία.

Δίπλωμα: Τι πραγματικά ισχύει

Το πρώτο και ίσως πιο πολυσυζητημένο ζήτημα αφορά το δίπλωμα χειριστή.

Στη δημόσια συζήτηση έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ενοικιάζονται ανεξέλεγκτα βάρκες σε ανθρώπους χωρίς άδεια χειρισμού. Ο επιχειρηματίας επιμένει πως εδώ υπάρχει σημαντική παρανόηση.

«Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι γιατί ακούγονται πολλά. Μέχρι 30 ίππους δεν απαιτείται δίπλωμα. Αυτό δεν αφορά μόνο τη Βουρβουρού ή τα ενοικιαζόμενα. Είναι πανελλαδική νομοθεσία και ισχύει για όλους, ακόμα και για ιδιωτικά ερασιτεχνικά σκάφη. Από τους 30 ίππους και πάνω φυσικά χρειάζεται δίπλωμα. Όμως σχεδόν όλα τα ενοικιαζόμενα σκάφη εδώ είναι 30 ίππων. Αυτό είναι το standard που προβλέπεται».

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τον ίδιο, το ζήτημα δεν είναι απλώς αν υπάρχει δίπλωμα, αλλά το κατά πόσο τηρούνται συνολικά οι κανόνες ασφάλειας.

Ηλικία και ευθύνη

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει πως η ηλικία από μόνη της δεν αρκεί ως κριτήριο.

«Θεωρητικά μπορεί να έρθει κόσμος από 17 μέχρι και 80 ετών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δίνεις ένα σκάφος μηχανικά στον οποιονδήποτε. Ο επαγγελματίας πρέπει να αξιολογήσει ποιος έχει αντίληψη, ποιος ακούει και ποιος καταλαβαίνει τη σοβαρότητα της θάλασσας».

«Δεν δίνουμε βάρκες και φεύγουν»

Ένα ακόμη σημείο που θέλει να αναδείξει αφορά τη διαδικασία παράδοσης.

«Ακούγεται πολλές φορές λες και ο πελάτης έρχεται, πληρώνει, παίρνει τα κλειδιά και φεύγει. Αυτό δεν ισχύει. Τουλάχιστον όχι στους σοβαρούς επαγγελματίες».

Και συνεχίζει:

«Εμείς αφιερώνουμε περίπου 40 λεπτά μόνο για ενημέρωση. Εξηγούμε χειρισμό, κανόνες πλεύσης, αποστάσεις ασφαλείας, σημεία που χρειάζονται προσοχή. Επιπλέον έχουμε GPS πάνω στα σκάφη και ειδικά συστήματα ειδοποίησης με βομβητή που προειδοποιούν αν πλησιάζουν ξέρες ή επικίνδυνες περιοχές. Δεν είναι απλή υπόθεση να βγεις στη θάλασσα».

Θάνατοι και ατυχήματα: «Να λέγεται η αλήθεια»

Στο πιο ευαίσθητο θέμα, εκείνο των θανατηφόρων περιστατικών, ο επιχειρηματίας είναι κατηγορηματικός.

«Θέλω αυτό να ξεκαθαρίσει. Ένας θάνατος έχει καταγραφεί όλα αυτά τα χρόνια που να συνδέεται με ενοικιαζόμενο σκάφος. Όχι δύο».

Σύμφωνα με τα όσα περιγράφει, το περιστατικό αφορούσε τραγικό δυστύχημα πριν από περίπου τρία χρόνια.

«Ο άνθρωπος ήταν πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας και είχε δίπλωμα χειριστή σκάφους. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί δείχνει ότι δεν μιλάμε για κάποιον άπειρο ή ανεκπαίδευτο. Ήταν μια τραγική συγκυρία και ένα μοιραίο λάθος χειρισμού του φίλου του κατά την εκκίνηση της μηχανής».

Για τον δεύτερο θάνατο που συχνά αναφέρεται, δίνει διαφορετική εικόνα.

«Ο δεύτερος θάνατος που αναφέρεται δεν είχε καμία σχέση με ενοικιαζόμενη βάρκα. Ο άνθρωπος ήταν σε μεγάλο σκάφος αναψυχής, έπαθε ανακοπή μετά από φαγητό και μπάνιο. Δεν μπορεί να χρεώνεται αυτό στον κλάδο».

Πόσες βάρκες υπάρχουν τελικά;

Σύμφωνα με τα στοιχεία στη Σιθωνία δραστηριοποιούνται σήμερα περίπου 55 έως 60 επιχειρήσεις ενοικίασης σκαφών με τον συνολικό αριθμό των σκαφών να υπολογίζεται μεταξύ 500 και 550.

Η μεγάλη συγκέντρωση βρίσκεται στη Βουρβουρού, που αποτελεί τη βασική αφετηρία για τις διαδρομές προς Διάπορο και Blue Lagoon, ενώ δραστηριότητα υπάρχει επίσης στον Όρμο Παναγίας, στο Λιβροχιό και στο λιμάνι της Λατούρας.

Οι έλεγχοι από το Λιμενικό: «Είναι καλοδεχούμενοι»

Στο ερώτημα κατά πόσο υπάρχουν επιχειρήσεις που λειτουργούν εκτός πλαισίου ή παρακάμπτουν τους κανόνες, ο επιχειρηματίας εμφανίζεται κατηγορηματικός, απορρίπτοντας την εικόνα μιας ανεξέλεγκτης κατάστασης.

Όπως υποστηρίζει, οι έλεγχοι από το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή όχι μόνο πραγματοποιούνται συστηματικά, αλλά θεωρούνται απολύτως αναγκαίοι για την ομαλή λειτουργία της περιοχής.

«Οι έλεγχοι από το Λιμενικό είναι καθημερινοί και προσωπικά τους θεωρούμε καλοδεχούμενους. Θέλουμε το Λιμενικό να είναι εδώ, να επιβλέπει, να ελέγχει και να παρεμβαίνει όπου χρειάζεται. Αυτό βοηθά και την ασφάλεια του κόσμου αλλά και εμάς τους ίδιους που λειτουργούμε σωστά».

Όπως αναφέρει, οι έλεγχοι αφορούν τόσο τα σκάφη και τα νόμιμα δικαιολογητικά των επιχειρήσεων όσο και τη συνολική τήρηση των κανόνων ασφαλείας στη θάλασσα.

«Όταν υπάρχει παρουσία του Λιμενικού, λειτουργούν όλοι πιο υπεύθυνα. Και οι επαγγελματίες και οι επισκέπτες. Η ασφάλεια στη θάλασσα δεν είναι κάτι που μπορείς να αφήσεις στην τύχη».

Ο ίδιος εκτιμά πως η αυξημένη εποπτεία λειτουργεί προστατευτικά για όλους, ειδικά σε μια περιοχή που δέχεται κάθε χρόνο όλο και μεγαλύτερη πίεση λόγω του τουρισμού.

Κατά την άποψή του, το ζητούμενο δεν είναι λιγότεροι έλεγχοι, αλλά ουσιαστική και σταθερή επιτήρηση, ώστε να διασφαλίζεται ότι η αυξημένη θαλάσσια δραστηριότητα παραμένει ασφαλής για κατοίκους, επισκέπτες και επαγγελματίες.

Η τουριστική έκρηξη και το όριο της περιοχής

Το 2026 φαίνεται να είναι χρονιά-ορόσημο για την περιοχή.

Η ζήτηση αυξάνεται διαρκώς, ενώ η φήμη του Διαπόρου έχει ξεπεράσει τα όρια της Χαλκιδικής.

«Η περιοχή έχει γίνει εξαιρετικά αναγνωρίσιμη. Έρχονται άνθρωποι από παντού, βλέπουν τον Διάπορο και επιστρέφουν ξανά. Δεν είναι κάτι που κάνουν μία φορά και τελείωσε».

Τα οικονομικά οφέλη, όπως λέει ο ίδιος, είναι ορατά σε όλη την τοπική αγορά, από ταβέρνες και καφέ μέχρι σούπερ μάρκετ.

Παρά τα οφέλη όμως, ο ίδιος εκφράζει ξεκάθαρο προβληματισμό.

«Δεν θεωρώ ότι πρέπει να αυξηθούν κι άλλο τα σκάφη. Είμαστε υπερπλήρεις. Και το λέω παρότι είμαι μέσα στον χώρο. Η περιοχή έχει όρια».

Το ρεπορτάζ αυτό αναδεικνύει πως η εικόνα που διαμορφώνεται στη δημόσια συζήτηση δεν είναι πάντα μονοδιάστατη.

Από τη μία υπάρχουν καταγγελίες, προβληματισμοί και ανησυχίες που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Από την άλλη, υπάρχουν στοιχεία, αριθμοί και μαρτυρίες ανθρώπων του χώρου που υποστηρίζουν ότι αρκετές από τις πληροφορίες που διακινούνται χρειάζονται προσεκτικότερη αποτίμηση.

Η ουσία τελικά βρίσκεται κάπου ανάμεσα. Στην ανάγκη για ουσιαστικό έλεγχο, υπεύθυνη λειτουργία, αλλά και αποτύπωση της πραγματικότητας χωρίς υπερβολές ή γενικεύσεις.