Bigorexia: 7 σημάδια που δείχνουν ότι η εμμονή με τους μυς έχει ξεφύγει. Τι πρέπει να προσέξουν οι γονείς

Η έντονη ενασχόληση ενός εφήβου με το γυμναστήριο και τη μυϊκή ανάπτυξη δεν αποτελεί από μόνη της λόγο ανησυχίας. Όταν όμως η ανάγκη για περισσότερους μυς μετατρέπεται σε εμμονή και αρχίζει να επηρεάζει τη διατροφή, τις σχέσεις, το σχολείο και την καθημερινότητα, μπορεί να κρύβεται ένα βαθύτερο πρόβλημα: η λεγόμενη «bigorexia».

Ο όρος χρησιμοποιείται ανεπίσημα για τη μυϊκή δυσμορφία (muscle dysmorphia), μια μορφή σωματικής δυσμορφικής διαταραχής. Το άτομο έχει επίμονη πεποίθηση ότι το σώμα του είναι πολύ μικρό ή όχι αρκετά μυώδες, ακόμη και όταν αντικειμενικά διαθέτει σημαντική μυϊκή ανάπτυξη.

Το φαινόμενο αφορά ιδιαίτερα εφήβους και νεαρούς ενήλικες, σε μια περίοδο κατά την οποία η εικόνα του σώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η συνεχής έκθεση στα social media σε εξαιρετικά γυμνασμένα σώματα και πρότυπα «τέλειας» φυσικής κατάστασης μπορεί να ενισχύσει την ανασφάλεια, ενώ παράγοντες όπως το bullying, το bodybuilding και η άρση βαρών έχουν επίσης συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο.

Πότε η γυμναστική γίνεται εμμονή

Το βασικό στοιχείο που ξεχωρίζει την υγιή άσκηση από τη μυϊκή δυσμορφία δεν είναι μόνο το πόσο συχνά γυμνάζεται ένας έφηβος, αλλά ο βαθμός στον οποίο η εμφάνιση αρχίζει να κυριαρχεί στη ζωή του.

Σημάδια που μπορεί να προβληματίσουν τους γονείς είναι η επίμονη ενασχόληση με τους μυς και την εικόνα στον καθρέφτη, οι συνεχείς συγκρίσεις με άλλους, η άσκηση ακόμη και όταν υπάρχει τραυματισμός ή έντονη κόπωση, αλλά και το έντονο άγχος όταν χάνεται μια προπόνηση.

Ανησυχητικές ενδείξεις μπορεί να αποτελούν επίσης οι πολύ αυστηρές δίαιτες, η εμμονή με πρωτεΐνες, θερμίδες και συμπληρώματα, καθώς και η χρήση αναβολικών στεροειδών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο έφηβος μπορεί να αρχίσει να αποφεύγει φίλους, εξόδους ή άλλες δραστηριότητες, επειδή αισθάνεται ότι το σώμα του δεν είναι αρκετά μυώδες.

Η μυϊκή δυσμορφία μπορεί να συνοδεύεται από άγχος, θυμό και κατάθλιψη, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να συνδέεται ακόμη και με αυτοκτονικές σκέψεις.

Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς

Οι γονείς καλούνται να αποφεύγουν τόσο την ειρωνεία όσο και τη διαρκή επιβεβαίωση των ανησυχιών του παιδιού για την εμφάνισή του. Η υπερβολική ενασχόληση με το αν το σώμα είναι «αρκετά καλό» μπορεί να ενισχύσει τον φαύλο κύκλο της δυσμορφίας.

Όταν η άσκηση, η διατροφή και η εικόνα του σώματος αρχίζουν να καθορίζουν την καθημερινότητα του εφήβου, είναι σημαντικό να αναζητηθεί η βοήθεια ειδικού ψυχικής υγείας.

Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία αποτελεί βασική θεραπευτική προσέγγιση για τη σωματική δυσμορφική διαταραχή, ενώ στους εφήβους η συμμετοχή της οικογένειας μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος.