Το ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι οι servicers δεν είναι χρηματοδοτικά ιδρύματα
Μια κομβική δικαστική εξέλιξη αλλάζει τα δεδομένα σε χιλιάδες υποθέσεις δανειοληπτών και επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θεμελιώδες ζήτημα νομιμότητας: ποιοι έχουν πραγματικά το δικαίωμα να κινούν διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης.
Με τις αποφάσεις 2260/2025 και 2261/2025, το Συμβούλιο της Επικρατείας ξεκαθαρίζει ρητά ότι οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) δεν αποτελούν χρηματοδοτικά ιδρύματα. Πρόκειται για κρίση με βαρύ θεσμικό αποτύπωμα, που επηρεάζει άμεσα κατασχέσεις, διαταγές πληρωμής και πλειστηριασμούς.
Το ερώτημα από το 2020
Τον Σεπτέμβριο του 2020 τέθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτημα εφαρμογής της Οδηγίας 2013/36/ΕΕ (CRD IV), ώστε να αποσαφηνιστεί αν οι servicers μπορούν να θεωρηθούν χρηματοδοτικά ιδρύματα και να ασκούν πράξεις που παραδοσιακά ανήκουν στις τράπεζες. Το ερώτημα αυτό αποτέλεσε βασικό επιχείρημα της ένδικης προστασίας δανειοληπτών, χωρίς όμως έως σήμερα σαφή ουσιαστική απάντηση.
Η καθοριστική παρέμβαση
Το ΣτΕ αποδομεί τον ρόλο που αποδόθηκε στην πράξη στους servicers τα προηγούμενα χρόνια και, επιπλέον, υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας ερμηνεία του ευρωπαϊκού δικαίου για τις αρμοδιότητές τους. Η επικείμενη απόφαση του ΔΕΕ θα δεσμεύει όλα τα κράτη-μέλη και αναμένεται να έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις.
Τι σημαίνει για τους δανειολήπτες
Η εξέλιξη αυτή:
-
ενισχύει τη νομική θέση των δανειοληπτών σε εκκρεμείς και νέες υποθέσεις,
-
θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα χιλιάδων πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης,
-
ανοίγει τον δρόμο για επανεξέταση παλαιότερων υποθέσεων,
-
επαναφέρει τη συζήτηση για τα όρια δράσης ιδιωτικών εταιρειών σε ζητήματα κατοικίας και περιουσίας.
Πρόκειται για εξέλιξη με σαφές κοινωνικό και θεσμικό αποτύπωμα. Η τελική κρίση του ΔΕΕ αναμένεται να αποτελέσει σημείο καμπής για το μέλλον χιλιάδων υποθέσεων και για τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος διαχείρισης ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα.
Γράφει η Σουζάνα Καζάκα
