Δεν είναι μόνο ο καιρός… Κάτι έχει αλλάξει στις Πρωτομαγιές που ζούμε

Οκ, ο καιρός σήμερα δεν μοιάζει με άνοιξη. Και ίσως αυτό να είναι η πιο απλή αφορμή για να καταλάβουμε ότι κάτι δεν είναι όπως παλιά.
Η Πρωτομαγιά είχε πάντα κάτι από υπόσχεση. Ένα άνοιγμα προς το καλοκαίρι. Μια αίσθηση ότι αφήνεις πίσω τη ρουτίνα και βγαίνεις στο φως. Σήμερα όμως, μοιάζει αλλιώς.
Δεν είναι μόνο ότι δεν θα προϋπαντήσουμε τον Μάιο στην εξοχή. Είναι ότι δεν τον περιμένουμε με τον ίδιο τρόπο. Κάποτε τέτοιες μέρες άνοιγαν τα beach bars. Ήταν σχεδόν τελετουργία. Το πρώτο μπάνιο στη θάλασσα, οι πρώτες μουσικές δίπλα στο κύμα, οι πρώτες συναυλίες στις παραλίες.
Μαθαίναμε τα ποτά του καλοκαιριού πριν καν μπει καλά καλά ο Ιούνιος. Οι DJ έστηναν πρόγραμμα non stop. Ο κόσμος γινόταν μια παρέα χωρίς να το καταλάβεις. Δεν υπήρχε πρόγραμμα, δεν υπήρχε κόστος που να σε σταματά. Υπήρχε μόνο η στιγμή.
Σήμερα, η διασκέδαση έχει άλλη μορφή. Η καθημερινότητα αλλάζει, αυτό είναι δεδομένο. Όμως μαζί της άλλαξε και η αυθορμησία. Τώρα μιλάμε για προκρατήσεις, για ποσά που φτάνουν εκατοντάδες ευρώ, για επιλογές που δεν είναι πια αυθόρμητες αλλά μετρημένες.
Και ίσως το πιο χαρακτηριστικό; Πολλά μαγαζιά δεν ανοίγουν πια τόσο νωρίς. Ο Μάιος δεν έχει πια εκείνη την ένταση της αρχής. Δεν έχει το «πάμε» που σε ξεσήκωνε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Χάθηκαν αυτές οι στιγμές. Και μαζί τους χάθηκε κάτι πιο βαθύ. Εκείνη η ανεμελιά που δεν κοστολογείται. Εκείνη η πρώτη αίσθηση καλοκαιριού που δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο για να υπάρξει.
Δεν είναι μόνο νοσταλγία. Είναι μια αλλαγή που τη ζούμε όλοι, αλλά δύσκολα την παραδεχόμαστε. Και ίσως τελικά αυτό να είναι που θα στοιχίσει περισσότερο στις νέες γενιές. Όχι ότι δεν θα διασκεδάσουν. Αλλά ότι δεν θα ζήσουν αυτή την απλότητα.
Ίσως ο Μάιος να μην χάθηκε. Ίσως απλώς περιμένει να τον ξαναζήσουμε αλλιώς.

Χωρίς όρους. Όπως τότε.
Γράφει η Ζωή Γανίτη