Καρέκλες που τρίζουν και πρόσωπα που καραδοκούν στους Δήμους της Χαλκιδικής
Με το νέο έτος να έχει πλέον «κάτσει» και τη δημοτική περίοδο να πλησιάζει στο μέσον της, στους Δήμους της Χαλκιδικής φυσά ένας γνώριμος άνεμος. Όχι αλλαγής έργων, αλλά αλλαγής προσώπων. Στους διαδρόμους των δημαρχείων, στα κατ’ ιδίαν τετ α τετ και στα πηγαδάκια μετά τα δημοτικά συμβούλια, η ίδια λέξη ακούγεται όλο και πιο συχνά: αλλαγές.
Τίποτα ακόμη δεν ανακοινώνεται επίσημα. Όμως το παρασκήνιο βράζει. Αντιδήμαρχοι που δείχνουν κουρασμένοι, συνεργάτες που δεν έπεισαν με την απόδοσή τους, τομείς που έμειναν πίσω, ισορροπίες που έχουν στραβώσει. Και την ίδια στιγμή, νέα πρόσωπα που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους. Άλλοι με φιλοδοξία, άλλοι με οργανωμένη στήριξη, άλλοι απλώς με την πεποίθηση ότι «ήρθε η ώρα».
Σε κάποιους δήμους ακούγεται ότι οι δήμαρχοι αναζητούν πολιτική επανεκκίνηση. Όχι από ιδιοτροπία, αλλά επειδή έρχονται δύσκολες αποφάσεις, μεγάλα έργα και πιεστικά χρονοδιαγράμματα. Σε άλλους, η μουρμούρα αφορά ρυθμούς, συντονισμό και κυρίως τη δημόσια εικόνα. Γιατί στην αυτοδιοίκηση, η εικόνα δεν είναι πολυτέλεια, είναι πολιτικό κεφάλαιο.
Η περίοδος χάριτος τελειώνει. Σχεδόν στη μέση της θητείας, ο απολογισμός αρχίζει να μετράει περισσότερο από τις προθέσεις. Κάποιοι αιρετοί βλέπουν τον ρόλο τους να επαναπροσδιορίζεται. Άλλοι νιώθουν ότι οι καρέκλες τους δεν είναι πια τόσο ακλόνητες. Και κάπου ανάμεσα, ονόματα που ακούγονται όλο και πιο συχνά ως «έτοιμα» για μεγαλύτερη ευθύνη.
Δεν είναι τυχαίο ότι πυκνώνουν οι κλειστές συναντήσεις, οι χαμηλόφωνες συζητήσεις και οι διακριτικές επαφές. Σαν να ζυγίζει ο καθένας συμμαχίες, αντοχές και πιθανότητες. Σαν να παίζεται ένα παιχνίδι ισορροπιών, όπου τίποτα δεν λέγεται δημόσια, αλλά όλα συζητούνται παρασκηνιακά.
Γιατί κάθε αλλαγή προσώπων στους δήμους δεν είναι απλώς διοικητική. Είναι πολιτική πράξη. Στέλνει μήνυμα προς την κοινωνία, προς τα στελέχη, προς τους αντιπάλους. Δείχνει αν μια διοίκηση έχει το θάρρος να διορθώσει ή αν επιλέγει τη σιγουριά της αδράνειας.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν κάτι κινείται. Κινείται ήδη.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο.
Θα τολμήσουν οι δήμαρχοι της Χαλκιδικής τις αλλαγές που συζητούνται στο παρασκήνιο ή θα προτιμήσουν τελικά την ασφάλεια της ισορροπίας;
Γράφει η Σουζάνα Καζάκα
