Ένα από τα πιο φιλόδοξα και ταυτόχρονα ακραία σενάρια για το μέλλον της ανθρωπότητας στο διάστημα φέρνει στο προσκήνιο το σχέδιο «Chrysalis», που προβλέπει τη μεταφορά έως και 1.000 ανθρώπων μακριά από τη Γη, σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή που θα διαρκεί περίπου 400 χρόνια.
Ο προορισμός δεν είναι άλλος από τον εξωπλανήτη Proxima b, στο σύστημα του Proxima Centauri, σε απόσταση άνω των τεσσάρων ετών φωτός. Πρόκειται για μια διαδρομή δεκάδων τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων, όπου οι επιβάτες δεν θα είναι οι ίδιοι που θα φτάσουν στον τελικό προορισμό, αλλά οι απόγονοί τους.
Περισσότερο πόλη παρά διαστημόπλοιο, το «Chrysalis» περιγράφεται ως μια αυτάρκης «κοινωνία» στο διάστημα. Στο εσωτερικό του προβλέπονται κατοικίες, καλλιέργειες τροφίμων, βιομηχανικές εγκαταστάσεις και τεχνητά οικοσυστήματα, που θα εξασφαλίζουν την επιβίωση για αιώνες.
Κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι η τεχνητή βαρύτητα, ώστε να αντιμετωπιστούν οι σοβαρές επιπτώσεις της μακροχρόνιας διαβίωσης στο διάστημα. Οι δομές θυμίζουν περισσότερο κάθετες πόλεις, παρά τα γνωστά διαστημικά modules.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο στοίχημα δεν είναι τεχνολογικό, αλλά κοινωνικό. Πώς μπορεί να λειτουργήσει μια κοινωνία που θα ζει απομονωμένη για αιώνες; Το σχέδιο προβλέπει αυστηρό έλεγχο πόρων, διαχείριση πληθυσμού και συνεχή εκπαίδευση, ώστε να διατηρηθούν κρίσιμες γνώσεις από γενιά σε γενιά.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να έχει και η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα συμβάλλει τόσο στη λειτουργία των συστημάτων όσο και στη λήψη αποφάσεων για την ίδια την κοινωνία του σκάφους.
Παρά τη λεπτομερή του περιγραφή, το «Chrysalis» παραμένει καθαρά θεωρητικό. Δεν υπάρχει σήμερα η τεχνολογία που να επιτρέπει την κατασκευή ενός τέτοιου σκάφους, κάτι που το κατατάσσει περισσότερο στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας – προς το παρόν.
