Στη «χώρα της καρδιάς» του Φώτη Κόντογλου,θα έχουν την ευκαιρία να συνεχίσουν να ξεναγούνται ο επισκέπτες της Αγιορειτικής Εστίας, καθώς η λειτουργία της αναδρομικής έκθεσης τεκμήριων με τίτλο «Η χώρα της καρδιάς μου. Ο Φώτης Κόντογλου στο Άγιον Όρος» παρατείνεται έως τις 16 Μαΐου, λόγω αυξημένης προσέλευσης.
Στην έκθεση αναδεικνύεται η σχέση του Φώτη Κοντογλου με το Άγιον Όρος, η μεταστροφή στην τέχνη του, τη λογοτεχνική του πένα και τη φιλοσοφία του στις πνευματικές αναζητήσεις. Παρουσιάζονται, μεταξύ άλλων, το πρώτο του ταξίδι στο Άγιον Όρος στα 1922-1923, οι επόμενες επισκέψεις, τα προσκυνήματα, οι περιπλανήσεις, η αδελφική σχέση με αγιορείτες μοναχούς στα ασκηταριά των Καυσοκαλυβίων και -κυρίως- η επαφή του με τα έργα των μεγάλων αγιογράφων, όπως οι Μανουήλ Πανσέληνος, Θεοφάνης ο Κρης, Φράγκος Κατελάνος.
Σχέδια με μελάνι σε χαρτί, τέμπερες, αγιογραφίες, επιστολές, εκδοτικό έργο, προσωπικά αντικείμενα και κυρίως αναμνήσεις καρδιάς, καταγράφονται στη συγκεκριμένη έκθεση της Αγιορειτικής Εστίας και συνθέτουν μια πλήρη εικόνα της ζωής και του έργου του Φώτη Κόντογλου στη μετέπειτα εξέλιξή του.
Στο λεύκωμα του ίδιου «Η τέχνη του Άθω» (Νοέμβριος 1923) είχε γράψει: «Δεν περίμενα να έβρω μια τέχνη τόσο τέλεια μέσα στις εκκλησιές των μοναστηριών. Απ’ όσα είχα διαβάσει για τη βυζαντινή τέχνη είχα λάβει την ιδέα πως η τέχνη ετούτη είναι άξια μικρότερης προσοχής παρά εκείνη της ιταλικής Αναγέννησης. Μα ο καθένας μπορεί να κρίνη απ’ τα λιγοστά κομμάτια που δίνω εδώ πως βρίσκουνται στον Άθωνα ζωγραφιές της πιο σπάνιας τελειότητος όπως λόγου χάρη ο αρχάγγελος Γαβριήλ και ο Μερκούριος του Κατελλάνου. Καθόσο, τουλάχιστο, κρίνω εγώ είναι πολύ σπάνιο να τύχη κανένας έργα τεχνουργημένα με μια τέτοια ζωγραφική σοφία και γιομάτα από τόσον έντονο ρυθμό. Αυτές τις ζωγραφιές τις σίμωσα μ’ ένα αίσθημα που χρωστιέται σε μια ιδιοσυγκρασία πλασμένη ανάλογα με του βυζαντινού και σε μια αυστηρή χριστιανική ανατροφή», ανέφερε σε κείμενό του.
