Η συζήτηση για τη διεύρυνση της απαγόρευσης αγοραπωλησιών ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι θέμα εθνικής ασφάλειας και κρατικής ευθύνης.
Η τοποθέτηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στη Βουλή, ότι βρίσκεται σε επεξεργασία σχέδιο νομοθετικών διατάξεων για την αυστηροποίηση και τη διεύρυνση του ισχύοντος πλαισίου, αναδεικνύει μια ανάγκη που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Το ισχύον νομικό καθεστώς του Ν.1892/1990 απαγορεύει, για λόγους εθνικής ασφάλειας, τη σύναψη δικαιοπραξιών σε παραμεθόριες περιοχές από φυσικά ή νομικά πρόσωπα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συγκεκριμένες και αυστηρά ελεγχόμενες εξαιρέσεις.
Οι εξαιρέσεις αυτές δεν αναιρούν τον κανόνα. Αντίθετα, ελέγχονται από ειδική επιτροπή με συμμετοχή Στρατιωτικών Αρχών, της ΕΛΑΣ, της ΕΥΠ και άλλων αρμόδιων φορέων, ώστε να αποκλείεται κάθε ενδεχόμενο κινδύνου για την εθνική ασφάλεια. Όπου διαπιστώνεται τέτοιος κίνδυνος, οι αιτήσεις απορρίπτονται και αυτό είναι απολύτως ορθό.
Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, η γη σε ευαίσθητες περιοχές δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως επενδυτικό προϊόν.
Η δυνατότητα χαρακτηρισμού και άλλων περιοχών ως παραμεθόριων, όπως προβλέπει ο νόμος, δεν αποτελεί υπερβολή αλλά εργαλείο πρόληψης.
Η εθνική ασφάλεια δεν προστατεύεται εκ των υστέρων. Προστατεύεται με κανόνες, έλεγχο και πολιτική βούληση.
Και σε αυτό το πλαίσιο, η επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου δεν είναι περιορισμός. Είναι ευθύνη.
γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης επιχειρηματίας
