Η υπόθεση Τζέφρι Έπσταϊν δεν είναι απλώς ένα διεθνές σκάνδαλο σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων. Είναι μια ωμή υπενθύμιση ότι σε παγκόσμιο επίπεδο λειτουργούν δίκτυα εξουσίας, οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα και μηχανισμοί συγκάλυψης, που για χρόνια αφήνουν την κακοποίηση παιδιών στο σκοτάδι.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το έγκλημα. Είναι το σύστημα που το ανέχθηκε.
Όταν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα, προστασία ανηλίκων, δημοκρατία και κράτος δικαίου, δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η διεθνής κοινότητα που προβάλλει αξίες όπως η ελευθερία και η δικαιοσύνη οφείλει να αποδεικνύει στην πράξη ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Η ατιμωρησία των ισχυρών υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Για εμάς στην Ελλάδα, τέτοιες υποθέσεις δεν είναι απλώς ξένα σκάνδαλα. Είναι προειδοποίηση για το πόσο εύκολα η διαφθορά, η σιωπή και ο φόβος μπορούν να δηλητηριάσουν μια κοινωνία. Η προστασία των παιδιών, η ενίσχυση της Δικαιοσύνης και η ηθική ευθύνη της κοινωνίας δεν είναι θέμα ιδεολογίας. Είναι ζήτημα πολιτισμού και πατριωτικού καθήκοντος.
Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι μόνο η αποκάλυψη της αλήθειας. Είναι αν οι θεσμοί θα τολμήσουν να συγκρουστούν με την εξουσία, το χρήμα και τα οργανωμένα συμφέροντα. Εκεί κρίνεται τελικά η ποιότητα της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ίδιας της κοινωνίας.
