Ευρώπη σε θερμικό σοκ: Ιστορικός καύσωνας με 410 εκατ. επηρεασμένους και χιλιάδες θανάτους

Ένα από τα ισχυρότερα κύματα καύσωνα των τελευταίων δεκαετιών έπληξε την Ευρώπη στα τέλη Ιουνίου, επηρεάζοντας περίπου 410 εκατομμύρια ανθρώπους και προκαλώντας χιλιάδες επιπλέον θανάτους, σύμφωνα με νέα προκαταρκτικά επιστημονικά δεδομένα.

Το φαινόμενο, που εκδηλώθηκε μεταξύ 15 και 30 Ιουνίου, κάλυψε σχεδόν ολόκληρη την ήπειρο από την Ιβηρική Χερσόνησο έως την Ουκρανία, με εκτεταμένες περιόδους θερμοκρασιών άνω των 35°C. Σε πολλές χώρες καταγράφηκαν ιστορικά ρεκόρ θερμοκρασίας, ενώ σε περιοχές της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης η ζέστη διήρκεσε για πολλές συνεχόμενες ημέρες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, σχεδόν ολόκληρος ο πληθυσμός της Γαλλίας επηρεάστηκε από ακραίες θερμοκρασίες, ενώ σε Ισπανία και Ιταλία το ποσοστό ξεπέρασε το 75% του πληθυσμού. Σε ορισμένες περιοχές της Ισπανίας, οι θερμοκρασίες άνω των 35°C καταγράφηκαν για περισσότερες από δύο εβδομάδες.

Παράλληλα, καταγράφηκαν χιλιάδες επιπλέον θάνατοι σε Γαλλία, Ολλανδία και Βέλγιο, με τις αρχές να εκτιμούν ότι ο συνολικός αριθμός ενδέχεται να αυξηθεί καθώς ολοκληρώνονται οι αναλύσεις. Στη Γαλλία, η θνησιμότητα αυξήθηκε σημαντικά σε εθνικό επίπεδο, ενώ στο Βέλγιο και την Ολλανδία καταγράφηκαν επίσης έντονες αποκλίσεις από τον μέσο όρο.

Ο καύσωνας προκάλεσε σοβαρές επιπτώσεις και στο περιβάλλον, με εκτεταμένες πυρκαγιές σε χώρες όπως η Πορτογαλία, όπου κινητοποιήθηκαν εκατοντάδες πυροσβέστες και εναέρια μέσα για την αντιμετώπιση πολλαπλών εστιών. Σε αρκετές περιοχές της Ιβηρικής Χερσονήσου, οι θερμοκρασίες άγγιξαν ή και ξεπέρασαν τους 44°C.

Οι επιστήμονες αποδίδουν το φαινόμενο σχεδόν με βεβαιότητα στην κλιματική αλλαγή, τονίζοντας ότι τέτοιου είδους καύσωνες αναμένεται να γίνονται συχνότεροι και εντονότεροι. Παράλληλα, διεθνείς οργανισμοί προειδοποιούν για ενίσχυση του φαινομένου Ελ Νίνιο, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε νέα άνοδο των παγκόσμιων θερμοκρασιών και περισσότερα ακραία καιρικά φαινόμενα έως και το 2027.

Ειδικοί επισημαίνουν ότι τα φαινόμενα αυτά επιβαρύνουν ήδη κρίσιμες υποδομές, συστήματα ενέργειας και δημόσια υγεία, ενώ αυξάνουν τον κίνδυνο νέων περιβαλλοντικών κρίσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.