Νέα στοιχεία για τη διαδρομή και την προέλευση των σπάνιων φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, φέρνει στο φως η ανάλυση του ομότιμου καθηγητή Ιστορίας της Φωτογραφίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, Rolf Sachsse, ο οποίος μίλησε αποκλειστικά στο Newsbomb.
Όπως εξηγεί, οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από ερασιτέχνη φωτογράφο που ανήκε στις ομάδες ναζιστικής προπαγάνδας και είχε λάβει ειδική άδεια από τη Βέρμαχτ. Πρόκειται για υλικό που προέρχεται από δύο διαφορετικές φωτογραφικές μηχανές, γεγονός που υποδηλώνει είτε τη χρήση διαφορετικών φορμάτ από το ίδιο άτομο είτε την παρουσία περισσότερων του ενός φωτογράφων.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι εικόνες είναι καλοσυντεθειμένες, κάτι που δείχνει ότι ο φωτογράφος διέθετε γνώση της τεχνικής, χωρίς ωστόσο να πρόκειται για επαγγελματία. Οι ερασιτέχνες των ομάδων προπαγάνδας μπορούσαν να φωτογραφίζουν μόνο περιορισμένα στιγμιότυπα, καθώς η καταγραφή εκτελέσεων και πτωμάτων απαγορευόταν τυπικά, αν και, όπως τονίζει ο Rolf Sachsse, αυτός ο περιορισμός καταστρατηγούνταν συστηματικά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η πίσω πλευρά των φωτογραφιών. Εκεί εντοπίζεται ο αριθμός λογοκρισίας «649», στοιχείο που αποδεικνύει ότι οι φωτογραφίες τυπώθηκαν στην Ελλάδα, πιθανότατα στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Πάνω από τον αριθμό, υπάρχει η χειρόγραφη σημείωση στα γερμανικά «δολοφονία ομήρων».
«Η γραφή δεν είναι η παλιά γερμανική γραφή της εποχής. Είναι μεταπολεμική. Αυτό σημαίνει ότι η φωτογραφία τυπώθηκε στην Ελλάδα, μεταφέρθηκε στη Γερμανία και κάποιος άλλος, αργότερα, έγραψε τη λέξη γνωρίζοντας πολύ καλά τι απεικόνιζε», εξηγεί ο καθηγητής, αποκλείοντας το ενδεχόμενο ο ίδιος ο φωτογράφος να έκανε τη σημείωση.
Ο Rolf Sachsse καταρρίπτει, παράλληλα, τον μύθο ότι οι ναζί δεν κατέγραφαν τις θηριωδίες τους. Όπως επισημαίνει, ποτέ δεν υπήρξε δίωξη φωτογράφου για λήψη εικόνων από εκτελέσεις, παρά τους μεταγενέστερους ισχυρισμούς. Αντιθέτως, τέτοιο υλικό κυκλοφορούσε σε κλειστούς κύκλους βετεράνων του Γ’ Ράιχ.
Οι φωτογραφίες της Καισαριανής, σύμφωνα με την ανάλυση, πέρασαν από τρία στάδια: την άδεια λήψης, τη λογοκρισία και τελικά την ιδιωτική κατοχή. Διακινήθηκαν σε ημι-ιδιωτικά δίκτυα βετεράνων και συλλεκτών, πριν καταλήξουν δεκαετίες αργότερα σε διαδικτυακή δημοπρασία στο eBay.
Ο καθηγητής θεωρεί εξαιρετικά πιθανό ότι τόσο ο έμπορος από το Βέλγιο όσο και ο αρχικός κάτοχος δεν αντιλήφθηκαν τη σημασία του υλικού. «Συχνά πρόκειται για απογόνους παλιών στρατιωτών που κληρονομούν φωτογραφίες και προσπαθούν απλώς να τις ξεφορτωθούν, χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς έχουν στα χέρια τους», σημειώνει.
Όπως καταλήγει, δεν υπάρχει μηχανισμός από το γερμανικό κράτος για τον εντοπισμό τέτοιων ιδιωτικών αρχείων, ενώ ο όγκος του φωτογραφικού υλικού της Κατοχής είναι τεράστιος. «Όποιος είχε βαθμό πάνω από απλό στρατιώτη είχε και φωτογραφική μηχανή. Ήταν μέρος της ίδιας της προπαγάνδας», υπογραμμίζει.
πηγή newsbomb.gr
