Κάτω από τον ανοιξιάτικο ουρανό, ο Πύργος της Ουρανούπολης υψώνεται σιωπηλός, κουβαλώντας αιώνες ζωής από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα. Η σημαία κυματίζει μπροστά του, σαν ανάσα ελευθερίας που δεν σταμάτησε ποτέ.

Η στιγμή δεν είναι απλώς μια εικόνα. Είναι μια στάση. Μια βόλτα που γίνεται σκέψη. Εκεί όπου η πέτρα θυμάται, ο αέρας διηγείται και ο χρόνος μοιάζει να κυλά πιο αργά.