Πιερρακάκης: Κρίσιμος κόμβος για την οικονομία τα Στενά του Ορμούζ

Την αυξανόμενη σημασία της γεωπολιτικής και της γεωοικονομίας στις σύγχρονες εξελίξεις ανέδειξε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε ομιλία του στο πλαίσιο του 3ου Maritime Security Conference που πραγματοποιήθηκε στην Αθηναϊκή Λέσχη.

Ο υπουργός υπογράμμισε ότι η διεθνής πραγματικότητα έχει αλλάξει ριζικά, καθώς η γεωγραφία επανέρχεται δυναμικά ως καθοριστικός παράγοντας πολιτικής ισχύος. Όπως σημείωσε η μετατόπιση ισχύος προς την Ανατολή, η ενίσχυση μη κρατικών δρώντων και η ταχεία τεχνολογική πρόοδος διαμορφώνουν ένα νέο, πιο σύνθετο περιβάλλον.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην κλιμακούμενη ένταση στη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας ότι ενδεχόμενο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρούς κλυδωνισμούς στην παγκόσμια οικονομία. Τα χαρακτήρισε χαρακτηριστικά ως «σημείο ασφυξίας», προειδοποιώντας ότι μια παρατεταμένη διακοπή της ναυσιπλοΐας ενδέχεται να οδηγήσει ακόμη και στη μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση που έχει καταγραφεί.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αλλά επεκτείνονται και σε κρίσιμα αγαθά όπως τα λιπάσματα και τα πετροχημικά προϊόντα. Παράλληλα, επεσήμανε ότι η διαχείριση μιας τέτοιας κρίσης εξαρτάται από τη διάρκειά της, την ένταση των ζημιών στις ενεργειακές υποδομές και την κατάσταση που θα επικρατήσει μετά την αποκατάσταση της ομαλότητας.

Ο υπουργός τόνισε ότι η διεθνής κοινότητα οφείλει να κινηθεί προληπτικά, ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο εφαρμόζονται ήδη μέτρα στήριξης πολιτών και επιχειρήσεων, τα οποία όπως είπε πρέπει να είναι προσωρινά, στοχευμένα και ευέλικτα, αξιοποιώντας την εμπειρία προηγούμενων κρίσεων.

Αναφερόμενος στην τεχνητή νοημοσύνη, ο κ. Πιερρακάκης υπογράμμισε ότι καμία χώρα δεν μπορεί να τη ρυθμίσει μόνη της αποτελεσματικά, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη διεθνή συνεργασία. Σημείωσε επίσης ότι η έννοια της κυριαρχίας σήμερα δεν ταυτίζεται με την πλήρη αυτονομία, αλλά με την αποφυγή ανισόρροπων εξαρτήσεων.

Στο ίδιο πλαίσιο, επισήμανε την ανάγκη η Ευρώπη να επενδύσει στρατηγικά σε τομείς όπου μπορεί να αναπτύξει «πρωταθλητές», φέρνοντας ως παραδείγματα μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες όπως η Airbus και το Galileo.

Κλείνοντας, παρουσίασε πέντε βασικά διδάγματα από την ελληνική εμπειρία για την Ευρώπη: τη δημοσιονομική προσαρμογή, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την ενεργειακή μετάβαση, την αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων και τη σημασία της αλλαγής νοοτροπίας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην πρόοδο της ψηφιοποίησης του κράτους, σημειώνοντας ότι πλέον παρέχονται χιλιάδες ψηφιακές υπηρεσίες, με στόχο την πλήρη μετάβαση τα επόμενα χρόνια.

Όπως κατέληξε, η σύγχρονη πρόκληση για την Ευρώπη δεν είναι μόνο οικονομική ή τεχνολογική, αλλά και βαθιά στρατηγική, απαιτώντας συντονισμένες αποφάσεις σε ένα ολοένα πιο ασταθές διεθνές περιβάλλον.