Στον Παρθενώνα της Χαλκιδικής, εκεί όπου η πέτρα των σπιτιών μοιάζει να κρατά μνήμες αιώνων και οι μυρωδιές της κουζίνας ακόμη έρχονται στον νου, η βασιλόπιτα δεν μοιάζει με καμία άλλη. Δεν είναι κέικ, ούτε τσουρέκι. Είναι μπακλαβάς. Ένα γλυκό-τελετουργία, φτιαγμένο με φύλλα σαν μετάξι, βούτυρο αρωματικό και καρύδια που “τρίζουν” στο δόντι, κρύβοντας μέσα τους το πολυπόθητο φλουρί.
Παλαιότερα, οι νοικοκυρές του χωριού έφτιαχναν βασιλόπιτα μπακλαβά ή σαραγλί, πιστές σε μια παράδοση που ήθελε το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι πλούσιο και ευλογημένο. Το φλουρί δεν τοποθετούνταν απλώς για το καλό της χρονιάς, αλλά ήταν σύμβολο αφθονίας, τύχης και οικογενειακής συνοχής. Κάθε φύλλο άνοιγε με υπομονή, κάθε στρώση “έδενε” με την επόμενη, σαν να έκλεινε μέσα της ευχές για υγεία.
Σήμερα, στον Νέο Μαρμαρά, πολλές νοικοκυρές τιμούν με σεβασμό και αγάπη την παράδοση των προγόνων τους, φτιάχνοντας με μαεστρία τη βασιλόπιτα μπακλαβά, αναβιώνοντας ένα έθιμο που περνά από γενιά σε γενιά. Δεν πρόκειται απλώς για ένα γλυκό, αλλά για μια ζωντανή μνήμη, μια γευστική αφήγηση που ενώνει το χθες με το σήμερα και κρατά άσβεστη την ψυχή του τόπου.
Συνταγή για βασιλόπιτα με φύλλα μπακλαβά από την Παρθενιώτισσα κα. Χριστοδουλιά Γκοντίνου, η οποία αν και δεν ζει πια την άφησε ως “φυλαχτό” στην οικογένειά της.
Υλικά:
- 500γρ. φύλλα για μπακλαβά
- 400γρ. φυτίνη για άλειμμα των φύλλων
Γέμιση
• 350γρ. τριμμένα καρύδια
• 1 κ.γ. κανέλα
• 1 φλυτζάνι του καφέ φρυγανιά
• 1 φλυτζάνι του καφέ ζάχαρη
Σιρόπι
• 3 κούπες (250ml) νερό
• 3 κούπες ζάχαρη
Το σιρόπι το βράζουμε 8 λεπτά. Ο μπακλαβάς πρέπει να είναι κρύος και το σιρόπι ζεστό.
Στρώνουμε 4 φύλλα κάτω και 4 φύλλα πάνω και περνάμε τη γέμιση σε κάθε δύο φύλλα. Στο τέλος περνάμε το φύλλο με 1 κρόκο και λίγο νερό.
Τέλος, στολίζουμε τον μπακλαβά με 100γρ. ασπρισμένα αμύγδαλα και τον ψήνουμε για 40 λεπτά στους 150 βαθμούς στον αέρα.
Μην ξεχάστε το φλουρί!
Καλή επιτυχία!
