Το πρώτο κύμα της Τεχνητής Νοημοσύνης μας εντυπωσίασε. Chatbots, εικόνες, κείμενα, “έξυπνοι βοηθοί”. Ωραία όλα αυτά. Ακίνδυνα σχεδόν. Παίζαμε με την τεχνολογία. Το δεύτερο κύμα, όμως, δεν θα μας ζητάει να πληκτρολογούμε. Θα πατάει κουμπιά για εμάς. Θα κλείνει ραντεβού, θα συμπληρώνει αιτήσεις, θα κινεί διαδικασίες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, θα παίρνει πρωτοβουλίες μέσα σε συστήματα.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη περνά από το «τι λες» στο «τι κάνεις». Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί άλλο να σου γράψει λάθος ένα κείμενο και άλλο να κάνει λάθος μια ενέργεια με πραγματικές συνέπειες. Ένα λάθος κλικ δεν είναι αστείο όταν αφορά χρήματα, δεδομένα, υγεία ή δικαιώματα πολιτών. Το ρίσκο μεταφέρεται από την οθόνη στην πραγματική ζωή.
Το μεγάλο ψέμα που έρχεται μαζί με το δεύτερο κύμα είναι ότι «η AI θα τα κάνει όλα καλύτερα και πιο γρήγορα». Όχι. Θα τα κάνει πιο γρήγορα. Το αν θα είναι καλύτερα εξαρτάται από εμάς. Από τους κανόνες, τον έλεγχο, τη διαφάνεια και το ποιος κρατά το τιμόνι. Αν τη δούμε ως μαγικό ραβδί, θα φάμε την αυταπάτη μας. Αν τη δούμε ως νέο σύστημα εξουσίας μέσα στην καθημερινότητα, ίσως προλάβουμε να βάλουμε όρια πριν μας τα βάλει εκείνη.
Το δεύτερο κύμα Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι τεχνολογικό trend. Είναι πολιτική επιλογή για το πώς θα λειτουργεί η κοινωνία μας από εδώ και πέρα.
Γράφει ο Νίκος Τσερκεζίδης Επιχειρηματίας
