Η υπόθεση του Πόρτο Καρράς αποτελεί μία από τις πιο σύνθετες οικονομικές εκκρεμότητες που κλήθηκε να διαχειριστεί ο Δήμος Σιθωνίας τα τελευταία χρόνια. Και, όπως προκύπτει από τα δεδομένα, η τελική επιλογή δεν έγινε σε συνθήκες πολιτικής άνεσης, αλλά υπό έντονη δημοσιονομική πίεση.
Το βασικό ζήτημα αφορά οφειλές ύψους 7,8 εκατομμυρίων ευρώ, οι οποίες προέκυψαν από λανθασμένο τρόπο επιβολής δημοτικών τελών και τελών χρήσης αιγιαλού για μεγάλο χρονικό διάστημα, που ξεκινά από το 2002. Μετά από δικαστική διαμάχη, η επιχείρηση δικαιώθηκε και ο Δήμος υποχρεώνεται να επιστρέψει τα ποσά ως αχρεωστήτως καταβληθέντα.
Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, δεν είναι μόνο η ύπαρξη της οφειλής, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή επηρεάζει τον προϋπολογισμό. Οι αρμόδιοι θεσμικοί φορείς έκριναν ότι το σύνολο της υποχρέωσης έπρεπε να εγγραφεί στον προϋπολογισμό του 2026 ως δαπάνη, γεγονός που θα οδηγούσε σε:
περιορισμό σχεδόν στο μισό των διαθέσιμων εσόδων
και πρακτικά σε κάλυψη μόνο:
μισθοδοσίας και βασικών λειτουργικών εξόδων
Αφήνοντας εκτός κάθε δυνατότητα υλοποίησης έργων.
Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο, η επιλογή του δανεισμού προέκυψε ως λύση ανάγκης, με στόχο να αποφευχθεί η υπαγωγή του Δήμου σε καθεστώς επιτήρησης και να διατηρηθεί η λειτουργική του σταθερότητα.
Η αποδοχή της αποπληρωμής και της συνολικής διευθέτησης της οφειλής εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από το Δημοτικό Συμβούλιο, επιβεβαιώνοντας ότι η απόφαση δεν ήταν ομόφωνη αλλά αποτέλεσμα πίεσης.
Είναι σαφές ότι όλα έγιναν για τα «μάτια» του προϋπολογισμού, ώστε να αποφευχθεί ένα οικονομικό αδιέξοδο με άμεσες συνέπειες στη λειτουργία του Δήμου.
Στο τέλος της ημέρας, όμως, το συμπέρασμα είναι ένα:
ο ξενοδόχος θα πληρωθεί.
Η πρόταση της εταιρείας και οι όροι
Η πρόταση της εταιρείας δεν περιορίζεται μόνο στο οικονομικό σκέλος, αλλά περιλαμβάνει ένα σύνολο όρων που διαμορφώνουν ένα ευρύτερο πλαίσιο:
εφάπαξ καταβολή 7.800.000 ευρώ έως 30/07/2026
άμεση και άνευ όρων αποδέσμευση φορολογικής ενημερότητας
μη επιβολή αναδρομικών τελών έως 31/12/2025 με παραίτηση από αξιώσεις
υπογραφή συμφωνίας στήριξης επενδυτικών πρωτοβουλιών
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η πρόταση δεν αφορά μόνο τα χρήματα.
Αφορά ένα σύνολο δεσμεύσεων
Ο προβληματισμός που γεννάται
Από τη στιγμή που τίθενται πολλαπλοί όροι, γίνεται σαφές ότι:
η επιχείρηση δεν επιδιώκει μόνο την είσπραξη των χρημάτων, αλλά και τη διαμόρφωση σχέσης με τον Δήμο για το μέλλον.
Και εδώ προκύπτει το βασικό ερώτημα:
μπορεί να θεωρείται δεδομένη μια συμφωνία όταν δεν αφορά μόνο ένα ποσό αλλά συνολικές δεσμεύσεις;
μήπως τελικά “λογαριάζουμε χωρίς τον ξενοδόχο”;
Μια συμφωνία που παραμένει ανοιχτή
Παρά τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου:
η συμφωνία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί
η αποδοχή όλων των όρων δεν είναι δεδομένη
και το πλαίσιο μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης
Την ίδια στιγμή, η διάσταση των μελλοντικών επενδύσεων και η απαίτηση στήριξής τους επαναφέρουν έναν ευρύτερο προβληματισμό.
Για ορισμένους, το σκηνικό αυτό θυμίζει υποθέσεις του παρελθόντος που δοκίμασαν τα όρια μεταξύ δημόσιου συμφέροντος και μεγάλων επενδύσεων.
Το βάρος επιστρέφει στον προϋπολογισμό
Τελικά, όλα συγκλίνουν σε ένα σημείο:
ο προϋπολογισμός καθόρισε την απόφαση
και συνεχίζει να καθορίζει και τη διαπραγματευτική θέση του Δήμου.
Ο Δήμος Σιθωνίας δεν επέλεξε σε συνθήκες άνεσης.
Επέλεξε υπό πίεση.
Και αυτή είναι η πραγματική διάσταση της υπόθεσης.
