Με αφορμή τον εορτασμό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στις 29 Ιουνίου, η σκέψη στρέφεται σε μία από τις πιο συγκλονιστικές παρακαταθήκες που άφησε ο Απόστολος Παύλος στην ανθρωπότητα: τον Ύμνο της Αγάπης. Η Εκκλησία τιμά την ίδια ημέρα τη μνήμη των δύο μεγάλων Αποστόλων, με τον Παύλο να μένει στην ιστορία ως ο Απόστολος των Εθνών, ο άνθρωπος που μετέφερε το μήνυμα του Χριστιανισμού πέρα από τα στενά όρια της εποχής του.
Ο Ύμνος της Αγάπης δεν γράφτηκε ως ένα ανεξάρτητο ποίημα, αλλά αποτελεί το 13ο κεφάλαιο της Α΄ Επιστολής προς Κορινθίους. Η επιστολή γράφτηκε από τον Απόστολο Παύλο προς τη χριστιανική κοινότητα της Κορίνθου, πιθανότατα από την Έφεσο, γύρω στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ. Πολλές μελέτες τοποθετούν τη συγγραφή της περίπου στο 56 ή 57 μ.Χ., ενώ άλλες τη χρονολογούν λίγο νωρίτερα, γύρω στο 52–54 μ.Χ.
Η αφορμή ήταν ουσιαστική και βαθιά ανθρώπινη. Η κοινότητα της Κορίνθου αντιμετώπιζε διαιρέσεις, εντάσεις, ζητήματα συμπεριφοράς, ανταγωνισμούς και πνευματική σύγχυση. Ο Παύλος δεν απαντά μόνο με κανόνες. Δεν γράφει απλώς για να διορθώσει. Γράφει για να θυμίσει ότι χωρίς αγάπη όλα χάνουν το νόημά τους: η πίστη, η γνώση, τα χαρίσματα, ακόμη και οι μεγάλες πράξεις προσφοράς.
Στον Ύμνο αυτό η αγάπη δεν παρουσιάζεται ως απλό συναίσθημα. Είναι τρόπος ζωής. Είναι υπομονή, καλοσύνη, αλήθεια, αντοχή, ταπείνωση. Δεν ζηλεύει, δεν καυχιέται, δεν ζητά το δικό της συμφέρον, δεν χαίρεται με την αδικία. Ο Παύλος τοποθετεί την αγάπη πάνω από όλα, ακόμη και πάνω από την πίστη και την ελπίδα, καταλήγοντας στο μεγάλο μήνυμα ότι η αγάπη είναι η μεγαλύτερη αρετή.
Γι’ αυτό και ο Ύμνος της Αγάπης παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο δυνατά κείμενα της Καινής Διαθήκης. Διαβάζεται, μνημονεύεται, συγκινεί πιστούς και μη πιστούς, γιατί αγγίζει κάτι που ξεπερνά εποχές, θρησκείες και σύνορα: την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί με αλήθεια.
Στον εορτασμό του Αποστόλου Παύλου, ο Ύμνος της Αγάπης δεν είναι απλώς ένα ιερό κείμενο του παρελθόντος. Είναι ένας καθρέφτης για το σήμερα. Σε έναν κόσμο γεμάτο φωνές, αντιπαραθέσεις, εγωισμούς και σκληρότητα, ο λόγος του Παύλου έρχεται να θυμίσει ότι χωρίς αγάπη ο άνθρωπος μπορεί να μιλά, να πετυχαίνει, να γνωρίζει, να δημιουργεί, αλλά τελικά να μένει άδειος.
Ο Απόστολος Παύλος δεν άφησε μόνο θεολογική διδασκαλία. Άφησε έναν δρόμο. Και ο δρόμος αυτός περνά μέσα από την αγάπη, όχι ως λέξη εύκολη, αλλά ως πράξη καθημερινή, δύσκολη, φωτεινή και σωτήρια.
απολαύστε:
Zbigniew Preisner
Bleu Blanc Rouge
Κάνε κλικ εδώ και ενημερώσου άμεσα στο Google News με όλα τα νέα του xalkidikipolitiki.com
Πρόσθεσέ μας στο Feed της Google
