Το ερώτημα για το τι συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ δεν ακούγεται πλέον χαμηλόφωνα, αλλά συζητιέται ανοιχτά σε πολιτικά γραφεία και πηγαδάκια, με την εικόνα του κόμματος να δείχνει κάθε άλλο παρά συμπαγής.
Ο Χάρης Καστανίδης φαίνεται να απομακρύνεται από το προσκήνιο σε μια περίοδο που θα περίμενε κανείς συσπείρωση, ενώ την ίδια στιγμή η Άννα Διαμαντοπούλου κρατά αποστάσεις, με το βλέμμα όπως λένε πολλοί προς την έξοδο. Και δεν είναι οι μόνοι.
Το παρασκήνιο δείχνει πιο βαρύ από όσο φαίνεται, καθώς στελέχη που κάποτε βρίσκονταν στον πυρήνα του κόμματος έχουν ήδη περάσει στην απέναντι όχθη, καταλαμβάνοντας θέσεις κλειδιά στη διακυβέρνηση. Έτσι δημιουργείται ένα πολιτικό παράδοξο, με το ΠΑΣΟΚ να χάνει πρόσωπα προς τη γαλάζια φρεγάτα χωρίς να μπορεί να ανακόψει τη διαρροή.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Νίκος Ανδρουλάκης, με τις εσωκομματικές μουρμούρες να πληθαίνουν και το ερώτημα να γίνεται όλο και πιο έντονο, αν πρόκειται για στρατηγική επιλογή ή για αδυναμία ελέγχου.
Κάποιοι μιλούν για έλλειψη κατεύθυνσης, άλλοι για εσωτερική φθορά, ενώ δεν λείπουν και εκείνοι που βλέπουν ένα κόμμα που παλεύει να βρει ρόλο ανάμεσα σε δύο κόσμους χωρίς να πείθει πλήρως κανέναν.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ΠΑΣΟΚ που δείχνει να χάνει έδαφος όχι μόνο εκλογικά αλλά και σε επίπεδο στελεχών, με το πολιτικό του στίγμα να θολώνει και το κενό να καλύπτεται από άλλους.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα, αλλά πόσο βαθύ είναι και αν υπάρχει χρόνος να αναστραφεί.