Το προσκοπείο Νέων Μουδανιών αποτέλεσε για δεκαετίες έναν ζωντανό πυρήνα κοινωνικής και νεανικής δράσης της περιοχής. Ιδρύθηκε το 1946, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, όταν η ανάγκη για συλλογικότητα, αλληλεγγύη και κοινωνική ανασυγκρότηση ήταν έντονη.
Πρόεδρος του προσκοπείου υπήρξε ο Κώστας Φωτειάδης, ο οποίος μαζί με τον Μανώλη Στεφανίδη είχε μεταβεί το 1945 στην Εκπαιδευτική Κατασκήνωση Αρχηγών, προκειμένου να λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση στον προσκοπισμό. Ο Κώστας Φωτειάδης παρέμεινε στη θέση αυτή για αρκετά χρόνια, συμβάλλοντας καθοριστικά στη σταθερότητα, την οργάνωση και τη λειτουργία του προσκοπείου.
Την εποχή εκείνη, ο Προσκοπισμός σε πανελλαδικό επίπεδο τελούσε υπό την αιγίδα του βασιλιά, στοιχείο που αποτυπώνει το θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνταν και η τοπική προσκοπική κίνηση.
Το Σ.Ε.Π. (Σώμα Ελλήνων Προσκόπων) Νέων Μουδανιών, όπως και όλα τα ελληνικά προσκοπεία, δεν περιορίστηκε αποκλειστικά σε εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες για παιδιά και νέους. Το 1949 συμμετείχε ενεργά σε εράνους, με στόχο τη στήριξη οικογενειών που είχαν πληγεί από τους πολέμους, επιτελώντας σημαντικό κοινωνικό έργο σε μια εποχή γενικευμένης φτώχειας και ανασφάλειας.
Ξεχωριστό αποτύπωμα εκείνης της περιόδου αποτελεί ο μικρός λευκός πύργος των Νέων Μουδανιών, που δημιουργήθηκε από τους ναυτοπρόσκοπους της περιοχής περί το 1950, σύμβολο δράσης, δημιουργικότητας και συλλογικής προσπάθειας.
Η σταδιακή υποχώρηση της προσκοπικής δραστηριότητας και η απουσία έντονης παρουσίας οδήγησαν τελικά στη διακοπή λειτουργίας του προσκοπείου. Μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, το κτίριο που το στέγαζε άλλαξε χρήση και μετατράπηκε σε Ναυτικό Όμιλο, σηματοδοτώντας το τέλος μιας ιστορικής περιόδου, αλλά και τη συνέχιση της αξιοποίησής του προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, αυτή τη φορά με διαφορετικό χαρακτήρα.
Η ιστορία του παλιού προσκοπείου Νέων Μουδανιών αποτελεί ένα μικρό αλλά ουσιαστικό κομμάτι της συλλογικής μνήμης της περιοχής, υπενθυμίζοντας τον ρόλο που διαδραμάτισαν τέτοιοι θεσμοί στη διαμόρφωση κοινωνικών δεσμών, αξιών και ταυτότητας στις μεταπολεμικές δεκαετίες.
Το κτίριο, που για πολλά χρόνια παρέμεινε εγκαταλελειμμένο, κουβαλώντας σιωπηλά την ιστορία του, ετοιμάζεται να περάσει σε μια νέα φάση ζωής. Η φετινή απόφαση για τη μετατροπή του σε πολιτιστικό κέντρο έρχεται να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν, αποδίδοντας ξανά λειτουργικό και κοινωνικό ρόλο σε έναν χώρο με βαθύ ιστορικό φορτίο.
- Βάλαμε χρώμα στις φωτογραφίες, όπως βάζουμε χρώμα σε όσα έχουν αξία στη ζωή μας.
- αρχικές φωτογραφίες από το βιβλίο του Σταύρου Κουβράκη.
- Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον πρόεδρο του Ν.Ο.Μ κ.Δημήτρη Σακαλή.
- επεξεργασία εικόνων Ζωή Γανίτη
- κείμενο Φάνη Ασλάνι
