Η υπόθεση αφορά πολίτη που ζήτησε την ανανέωση του διαβατηρίου του προσκομίζοντας αστυνομική ταυτότητα εκδοθείσα τον Μάιο του 1972. Η Διεύθυνση Διαβατηρίων του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. απέρριψε το αίτημα, υποστηρίζοντας ότι είχε παρέλθει η 15ετής ισχύς του δελτίου και ότι δεν ήταν δυνατή η ταυτοπροσωπία λόγω της παλαιότητας της φωτογραφίας.
Ο ενδιαφερόμενος προσέφυγε αρχικά στην ΕΛ.ΑΣ., χωρίς αποτέλεσμα, και στη συνέχεια στο ΣτΕ, ζητώντας την αναστολή της απόφασης, επικαλούμενος ελλιπή αιτιολογία και σοβαρή βλάβη, καθώς επιθυμούσε να ταξιδέψει στο εξωτερικό για προσωπικούς λόγους και για λόγους υγείας της συζύγου του.
Η Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ έκανε δεκτή την αίτηση, υπενθυμίζοντας ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία από το 2021, ακόμη και αν έχει παρέλθει ο χρόνος ισχύος της αστυνομικής ταυτότητας, αυτή θεωρείται ισχυρή μέχρι την αντικατάστασή της. Παράλληλα, οι αρμόδιες υπηρεσίες υποχρεούνται να ελέγχουν μόνο την ύπαρξη των προβλεπόμενων δικαιολογητικών και όχι να διενεργούν έλεγχο ταυτοπροσωπίας, εφόσον δεν υπάρχει βάσιμη αμφιβολία ως προς τη γνησιότητα του εγγράφου.
Το ΣτΕ έλαβε επίσης υπόψη ότι δεν προβάλλονται λόγοι δημοσίου συμφέροντος για τη μη ανανέωση του διαβατηρίου, ενώ σημείωσε ότι στον ίδιο πολίτη είχε χορηγηθεί διαβατήριο το 2015 με την ίδια ταυτότητα. Τέλος, έκρινε ότι η άρνηση της ανανέωσης θα μπορούσε να προκαλέσει δυσχερώς επανορθώσιμη βλάβη στην οικογενειακή του ζωή, υποχρεώνοντας τη Διεύθυνση Διαβατηρίων να εξετάσει εκ νέου το αίτημα με βάση την προσκομισθείσα ταυτότητα.