Ένα φαγητό δύναμης από την καρδιά της καππαδοκικής κουζίνας. Λιτό, χορταστικό και βαθιά δεμένο με τον χειμώνα. Ένα πιάτο που δεν στόχευε στη νοστιμιά της πολυτέλειας, αλλά στη θρέψη, στην αντοχή και στη φροντίδα της οικογένειας. Ένα φαγητό που ζέσταινε σώμα και ψυχή.
Στα Φλοΐτα της Καππαδοκίας, τα όσπρια δεν ήταν απλώς καθημερινή τροφή. Ήταν τρόπος επιβίωσης και συνοχής. Τα ρεβύθια με πράσα και πλιγούρι μαγειρεύονταν αργά, με υπομονή, και κρατούσαν δύναμη για ώρες, ιδίως τις κρύες μέρες του χειμώνα και τις περιόδους χωρίς κρέας.
Το πλιγούρι, το σπασμένο σιτάρι, αποτελούσε βασικό στοιχείο της διατροφής. Σε συνδυασμό με τα πράσα και τα ρεβύθια δημιουργούσε ένα φαγητό πηχτό, δεμένο, που «στεκόταν στο κουτάλι» και μπορούσε να χορτάσει ολόκληρη οικογένεια με απλά υλικά.
Τα υλικά
Ρεβύθια ξερά
Πλιγούρι (σπασμένο σιτάρι)
Πράσα
Κρεμμύδι
Λάδι
Αλάτι
Κύμινο
Νερό
Σε ορισμένα σπίτια, όταν υπήρχε δυνατότητα, πρόσθεταν λίγο πελτέ ντομάτας ή μικρή ποσότητα παστού κρέατος. Όχι όμως πάντα. Το φαγητό αυτό είχε αξία ακόμη και μόνο με τα απολύτως βασικά.
Ο τρόπος μαγειρέματος
Από το προηγούμενο βράδυ μούσκευαν τα ρεβύθια και το πλιγούρι.
Το πρωί έβραζαν τα ρεβύθια μέχρι να μισομαλακώσουν.
Σε κατσαρόλα ζέσταιναν το λάδι και άφηναν το κρεμμύδι να μαλακώσει.
Πρόσθεταν τα πράσα χοντροκομμένα και τα γύριζαν ελαφρά.
Έριχναν τα ρεβύθια, το πλιγούρι, το αλάτι και μια πρέζα κύμινο.
Σκέπαζαν με νερό και άφηναν το φαγητό να σιγοβράσει για πολλή ώρα, μέχρι να χυλώσει και να δέσει.
Δεν το ήθελαν σούπα. Το ήθελαν πηχτό, βαρύ, να κρατάει.
Πώς το έτρωγαν
Το έτρωγαν ζεστό, κυρίως το βράδυ.
Την επόμενη μέρα ήταν ακόμη πιο δεμένο και πιο νόστιμο.
Συνοδευόταν μόνο με ψωμί.
Λεμόνι δεν έβαζαν.
Λαογραφική σημείωση
Στα Φλοΐτα, τα ρεβύθια θεωρούνταν φαγητό δύναμης. Κατάλληλο για το κρύο, για βαριές δουλειές και για μέρες νηστείας. Ένα απλό αλλά χορταστικό πιάτο, που κράτησε γενιές ολόκληρες όρθιες, χωρίς περιττά υλικά, με σεβασμό στη γη και στον κόπο.
Πού βρίσκουμε τα υλικά
Ρεβύθια, όσπρια, πλιγούρι, πράσα, μπαχαρικά και λάδι θα βρείτε στον Πρόδρομο, στη «Μικρή Αγορά της Γειτονιάς» στα Νέα Μουδανιά, με ποιότητα, φροντίδα και γεύση όπως παλιά.
