Το τελευταίο παραμύθι της Ανατολής: Η Ιερισσός, οι μνήμες και μια ιστορία που περίμενε χρόνια να ειπωθεί ΒΙΝΤΕΟ

Η συγγραφέας Γλυκερία Κακούρη μιλά στο Xalkidiki Politiki για τις ρίζες της στη Χαλκιδική, τα παιδικά της βιώματα στην Ιερισσό και το ιστορικό μυθιστόρημα που γεννήθηκε μέσα από οικογενειακές μαρτυρίες, αληθινά πρόσωπα και γεγονότα ενός ολόκληρου αιώνα.

Υπάρχουν ιστορίες που δεν γράφονται αμέσως. Ωριμάζουν αθόρυβα μέσα στον χρόνο, φυλάσσονται σε παιδικά τετράδια, σε οικογενειακές αφηγήσεις, σε μνήμες γιαγιάδων και προγιαγιάδων, μέχρι να έρθει η στιγμή να γίνουν βιβλίο.

Μία τέτοια ιστορία είναι «Το τελευταίο παραμύθι της Ανατολής» της συγγραφέως Γλυκερίας Κακούρη, η οποία φιλοξενήθηκε στο στούντιο του Xalkidiki Politiki και μίλησε για τη συγγραφή, την Ιερισσό, τη Χαλκιδική, αλλά και για το ταξίδι ενός μυθιστορήματος που ακουμπά βαθιά στην ιστορία και στη μνήμη του τόπου.

Η Γλυκερία Κακούρη έλκει την καταγωγή της από την Ιερισσό Χαλκιδικής, έναν τόπο με τον οποίο, όπως λέει, έχει συνδέσει όλες τις πιο φωτεινές αναμνήσεις της. Εκεί πέρασε τα καλοκαίρια της, αλλά και Πάσχα και Χριστούγεννα. Εκεί έμαθε μπάνιο, έκανε ποδήλατο, έγραψε τις πρώτες της ιστορίες και αγάπησε τη θάλασσα, το δασάκι, το Καρνάγιο και την καθημερινότητα ενός τόπου που αργότερα θα γινόταν λογοτεχνικό σκηνικό.

«Όλες οι χαρούμενες αναμνήσεις μου είναι από εκεί», ανέφερε χαρακτηριστικά, μιλώντας με συγκίνηση για την αγαπημένη της Ιερισσό.

Η συγγραφή μπήκε στη ζωή της από πολύ μικρή ηλικία. Από το δημοτικό ακόμη άρχισε να γράφει ιστορίες, ενώ στα 17 της ολοκλήρωσε το πρώτο της μεγάλο μυθιστόρημα, «Ανάμεσα σε δύο κόσμους», που πραγματεύτηκε κοινωνικά ζητήματα όπως ο ρατσισμός, η υιοθεσία, τα ναρκωτικά, η αγάπη και η συγχώρεση. Ακολούθησε το «Περιμένοντας την Άνοιξη», ένα βιβλίο που εξελίσσεται στην Ιερισσό, αξιοποιώντας τόπους, εικόνες και βιώματα που η ίδια γνώριζε καλά.

Η πορεία της συνεχίστηκε και στον χώρο του σεναρίου. Η Γλυκερία Κακούρη έχει συμμετάσχει σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές, όπως «Ο Ήλιος», «Οι Παγιδευμένοι», «Έρωτας Φυγάς», «Σαν Ψέμα», ενώ φέτος συμμετέχει στη σειρά «Να μ’ αγαπάς» στον Alpha. Όπως τονίζει, ο κόσμος του σεναρίου είναι ένα ιδιαίτερα δημιουργικό ταξίδι, που απαιτεί συνεργασία, ομαδικότητα και συνεχή εξέλιξη.

Στο επίκεντρο της συνέντευξης βρέθηκε το νέο της ιστορικό μυθιστόρημα, «Το τελευταίο παραμύθι της Ανατολής», το οποίο έχει ήδη διακριθεί, αποσπώντας τρίτο βραβείο μυθιστορήματος.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που πατά πάνω σε πραγματικά γεγονότα και οικογενειακές μαρτυρίες. Όπως αποκάλυψε η συγγραφέας, περίπου το 90% του βιβλίου βασίζεται σε αληθινά περιστατικά και υπαρκτά πρόσωπα, ενώ η μυθοπλασία έρχεται να ενώσει τις ιστορίες και να στηρίξει την πλοκή.

Το μυθιστόρημα ξεκινά από τη Χαλκιδική του 1906 και φτάνει μέχρι το 1992, διατρέχοντας σημαντικούς σταθμούς της τοπικής και εθνικής ιστορίας. Η Απελευθέρωση του 1912, η Ιερισσός, η Αρναία, η Αμμουλιανή, το Άγιο Όρος, η έλευση των προσφύγων μετά το 1922, τα Νέα Ρόδα, η Ουρανούπολη, ο σεισμός του 1932, ο πόλεμος του 1940 και ο Εμφύλιος γίνονται κομμάτια μιας μεγάλης αφήγησης.

Δεν είναι όμως μόνο ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Είναι και ένα βιβλίο βαθιά λαογραφικό και ανθρώπινο. Μέσα από τις ζωές δύο ζευγαριών, των οποίων οι ιστορίες ενώνονται, ο αναγνώστης γνωρίζει ήθη, κοινωνικές συνθήκες, δυσκολίες, συγκρούσεις, προσφυγικές διαδρομές και τη σχέση ντόπιων και προσφύγων στη Χαλκιδική.

«Το παρελθόν συνομιλεί με το παρόν. Δεν είναι ότι έγινε και πέρασε. Μας επηρεάζει και σήμερα», σημείωσε η συγγραφέας, εξηγώντας πως στόχος της δεν ήταν μόνο να αφηγηθεί γεγονότα, αλλά και να προβληματίσει τον αναγνώστη για το πώς ζούσαν, πώς σκέφτονταν και πώς άντεχαν οι άνθρωποι σε πολύ πιο σκληρές εποχές.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί το γεγονός ότι η ίδια κρατούσε σημειώσεις από παιδί. Από την ηλικία των 10 και 11 ετών κατέγραφε ιστορίες που άκουγε από την προγιαγιά και τη γιαγιά της στην Ιερισσό. Εκείνες οι παιδικές σημειώσεις, πολλά χρόνια αργότερα, έγιναν η πρώτη ύλη για ένα σύνθετο ιστορικό μυθιστόρημα.

Μία από τις πιο δυνατές στιγμές του βιβλίου, όπως ανέφερε στη συνέντευξη, είναι όταν ένας ήρωας που κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη επιστρέφει μετά από 60 χρόνια στην Πόλη, για να δει το σπίτι του, που πλέον ανήκει σε άλλους ιδιοκτήτες. Μια σκηνή φορτισμένη με μνήμη, απώλεια και επιστροφή.

Το «Τελευταίο παραμύθι της Ανατολής» είναι, τελικά, κάτι περισσότερο από ένα βιβλίο για τη Χαλκιδική. Είναι ένα ταξίδι στις ρίζες, στις οικογενειακές αφηγήσεις, στις προσφυγικές μνήμες και στις αλλαγές που διαμόρφωσαν τον τόπο.

Η συνέντευξη της Γλυκερίας Κακούρη στο Xalkidiki Politiki φωτίζει όχι μόνο τη συγγραφέα και το έργο της, αλλά και μια Χαλκιδική που κρατά ακόμη ζωντανές ιστορίες οι οποίες αξίζει να ειπωθούν.