Καύση αποβλήτων και παράνομη εναπόθεση υλικών σε κατοικημένη περιοχή της Χαλκιδικής
Σοβαρές καταγγελίες κατοίκων, ανεξέλεγκτες πρακτικές και κρίσιμα ερωτήματα για την παρέμβαση των αρχών
γράφει η Σουζάνα Καζάκα
Η Ελλάδα μετρά ξανά τις πληγές της από δυστυχήματα που δεν ήταν «ατυχήματα», αλλά αποτέλεσμα αμέλειας, προχειρότητας και αδιαφορίας. Άνθρωποι φεύγουν άδικα, οικογένειες μένουν με ένα τεράστιο «γιατί» και η κοινωνία παρακολουθεί κάθε φορά το ίδιο έργο, με υποσχέσεις που ξεθωριάζουν γρήγορα. Το ερώτημα, όμως, δεν αφορά μόνο τα μεγάλα, εθνικά γεγονότα. Αφορά και εμάς εδώ, στον τόπο μας. Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για πρόληψη και ασφάλεια, όταν σε κατοικημένες περιοχές επιχειρείται η δημιουργία δραστηριότητας χωρίς άδεια, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των κατοίκων;
Δεν πρόκειται για νόμιμη επιχείρηση. Πρόκειται για προσπάθεια δημιουργίας δραστηριότητας χωρίς άδεια, εντός κατοικημένης περιοχής, με παράνομη εναπόθεση κάθε είδους υλικών άγνωστης προέλευσης και αντικειμένων. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το τελευταίο διάστημα καταγγέλλεται ότι πραγματοποιούνται και καύσεις, πολλαπλασιάζοντας τον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, δίπλα σε χώρους καθημερινής διέλευσης και επισκεψιμότητας.
Την ίδια ώρα, καταγράφονται παρεμβάσεις που προκαλούν εύλογα ερωτήματα νομιμότητας και ασφάλειας. Γίνεται αυθαίρετη αλλαγή κυκλοφοριακών ρυθμίσεων κατά το δοκούν, ενώ σύμφωνα με καταγγελίες, έχουν τοποθετηθεί κάμερες σε δημόσιο δρόμο, χωρίς να είναι σαφές αν υπάρχουν οι απαιτούμενες εγκρίσεις από τις αρμόδιες αρχές. Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα ανεξέλεγκτης κατάστασης σε μια περιοχή που θα έπρεπε να προστατεύεται και όχι να μετατρέπεται σε πεδίο επικίνδυνων πρακτικών.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον από την τοπική κοινωνία είναι ωμό και ξεκάθαρο. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση των αρμόδιων αρχών; Πόσες ακόμη καταγγελίες και πόσες ακόμη εικόνες περιβαλλοντικής υποβάθμισης χρειάζονται, ώστε να εφαρμοστεί ο νόμος και να μπει τέλος σε πρακτικές που εκθέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές και την ποιότητα ζωής ολόκληρης της περιοχής;
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις καταγγελίες, εντός του χώρου πραγματοποιείται καύση αποβλήτων, πρακτική που απαγορεύεται ρητά και συνδέεται με εκπομπή επικίνδυνων ρύπων στην ατμόσφαιρα. Οι κάτοικοι κάνουν λόγο για σκηνικό ανεξέλεγκτης χωματερής, που λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, σε μια περιοχή που δεν αντέχει άλλη περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Από την πλευρά της, η Πυροσβεστική Υπηρεσία επισημαίνει ότι κάθε περιστατικό καύσης, εφόσον διαπιστωθεί, εμπίπτει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της για έλεγχο και επέμβαση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για καύση υλικών που δεν σχετίζονται με επιτρεπόμενες αγροτικές δραστηριότητες. Σε περιπτώσεις καύσης αποβλήτων ή επικίνδυνων υλικών, προβλέπονται αυστηρές κυρώσεις, ενώ μπορεί να κινηθεί και η διαδικασία επιβολής προστίμων και ενημέρωσης των συναρμόδιων υπηρεσιών.
Οι κάτοικοι ζητούν πλέον άμεση και συντονισμένη παρέμβαση όλων των αρμόδιων αρχών, συστηματικούς ελέγχους και οριστικό κλείσιμο κάθε παράνομης δραστηριότητας που θέτει σε κίνδυνο την υγεία και το περιβάλλον. «Δεν ζητάμε κάτι υπερβολικό. Ζητάμε να εφαρμοστεί ο νόμος και να μπορούμε να ζούμε χωρίς να φοβόμαστε τι αναπνέουμε», σημειώνουν.
Το ζήτημα παραμένει ανοιχτό στην κοινότητα των Βραστάμων και η εξέλιξή του θα κριθεί από το αν οι αρμόδιες υπηρεσίες προχωρήσουν σε ουσιαστικούς ελέγχους, κυρώσεις και μέτρα αποκατάστασης, ώστε να πάψει μια κατάσταση που οι κάτοικοι περιγράφουν ως διαρκή απειλή για την ποιότητα ζωής τους.
