Η τουριστική σεζόν “ρουφά” το προσωπικό και αφήνει πίσω άδεια μαγαζιά

Η μάχη του προσωπικού φέρνει ασφυξία σε εστίαση και εμπόριο

Η τουριστική σεζόν δεν έχει ακόμη κορυφωθεί, όμως σε πολλές περιοχές της Χαλκιδικής η αγορά ήδη εκπέμπει σήμα κινδύνου.

Επιχειρήσεις 12μηνης λειτουργίας, καταστήματα εστίασης, υγειονομικού ενδιαφέροντος και εμπορικά μαγαζιά βλέπουν το προσωπικό να φεύγει μαζικά προς τις εποχικές ξενοδοχειακές μονάδες, οι οποίες μπαίνουν δυναμικά στη μάχη της στελέχωσης με σαφώς πιο ελκυστικά πακέτα αποδοχών.

Το δίλημμα για έναν εργαζόμενο είναι πλέον σχεδόν αυτονόητο.

Από τη μία, μια δουλειά με βασικό μισθό ή οριακά αυξημένες απολαβές σε μια επιχείρηση καθημερινής εξυπηρέτησης. Από την άλλη, μια θέση σε εποχικό ξενοδοχείο με αποδοχές που φτάνουν ή και ξεπερνούν τα 1.400 ευρώ, συχνά με διατροφή, διαμονή και σε ορισμένες περιπτώσεις διπλές απολαβές σε σχέση με την αγορά.

Αν κάνει κανείς τις πράξεις, το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο.
Ο εργαζόμενος κερδίζει οικονομικά πηγαίνοντας στον εποχικό τουρισμό.
Όμως αυτό που κερδίζει ο ένας κλάδος, το χάνει με βαρύ τίμημα ο άλλος.

Μεγάλο κενό στις επιχειρήσεις καθημερινής εξυπηρέτησης

Το πρόβλημα αποτυπώνεται πλέον καθαρά στην τοπική αγορά.
Καφέ, εστιατόρια, φούρνοι, καταστήματα λιανικής, επιχειρήσεις εξυπηρέτησης και άλλες δραστηριότητες που λειτουργούν όλο τον χρόνο δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να κρατήσουν ή να βρουν προσωπικό, ακριβώς την ώρα που οι ανάγκες τους όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αυξάνονται λόγω της θερινής κίνησης.

Και το ζήτημα δεν είναι μόνο ποσοτικό. Είναι και ποιοτικό.

Όπως αναφέρουν άνθρωποι της αγοράς, δεν φεύγουν μόνο “χέρια” αλλά και εμπειρία. Δηλαδή εργαζόμενοι που γνωρίζουν το αντικείμενο, ξέρουν να εξυπηρετούν, έχουν επαγγελματική συμπεριφορά και μπορούν να στηρίξουν την καθημερινή λειτουργία μιας επιχείρησης.

Μαρτυρίες για απομάκρυνση έμπειρων εργαζομένων

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με μαρτυρίες που φτάνουν από τον κλάδο, υπάρχει και μια ακόμη πιο ανησυχητική διάσταση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, εργαζόμενοι με προϋπηρεσία και εμπειρία φαίνεται να παραμερίζονται ή να απομακρύνονται, προκειμένου να αντικαθίστανται από προσωπικό χωρίς ιδιαίτερη προϋπηρεσία, που κοστίζει λιγότερο.

Η πρακτική αυτή, όπως καταγγέλλεται από ανθρώπους της αγοράς, εμφανίζεται κυρίως σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, οι οποίες επιλέγουν συχνά νεότερο ή άπειρο προσωπικό, ώστε να περιορίζουν το μισθολογικό κόστος.

Αυτό, ωστόσο, δημιουργεί ένα διπλό πρόβλημα:
Από τη μία, η τοπική αγορά χάνει πολύτιμους εργαζόμενους.
Από την άλλη, ο ίδιος ο τουριστικός κλάδος κινδυνεύει να στηριχθεί σε προσωπικό με μικρότερη κατάρτιση και λιγότερη επαγγελματική ετοιμότητα.

Και σε έναν τόπο όπως η Χαλκιδική, που ζει από την εικόνα, την εξυπηρέτηση και την ποιότητα της φιλοξενίας, αυτό μόνο αδιάφορο δεν είναι.

Μια “εσωτερική μετακίνηση” που αποδυναμώνει την αγορά

Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλώς έλλειψη προσωπικού.

Είναι μια μαζική εσωτερική μετακίνηση εργαζομένων από την 12μηνη οικονομία προς την εποχική τουριστική οικονομία.
Και όσο αυτή η μετακίνηση γίνεται χωρίς ισορροπία, τόσο θα μεγαλώνει το κενό στις επιχειρήσεις που κρατούν ζωντανή την καθημερινότητα ενός τόπου.

Γιατί τα ξενοδοχεία χρειάζονται προσωπικό. Αλλά το ίδιο χρειάζονται και οι καφετέριες, τα μαγαζιά, τα φαρμακεία, οι φούρνοι, τα καταστήματα και συνολικά η τοπική αγορά που εξυπηρετεί κατοίκους και επισκέπτες κάθε μέρα.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα.

Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει η τοπική αγορά αυτή η “αιμορραγία” προσωπικού χωρίς σοβαρές συνέπειες.