Βρέθηκε τάφος θεοποιημένου Θράκα ηγεμόνα δίπλα σε μαυσωλείο 1.700 ετών

Μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη στη γειτονική Βουλγαρία έρχεται να φωτίσει άγνωστες πτυχές της θρησκευτικής ζωής, των ταφικών εθίμων και της εξουσίας των αρχαίων Θρακών.

Στον εμβληματικό αρχαιολογικό χώρο του Περπερικόν, στη νότια Βουλγαρία, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ένα εντυπωσιακό κυκλικό μαυσωλείο της Ύστερης Ρωμαϊκής περιόδου, αλλά και λαξευτούς τάφους που συνδέονται με τη λατρεία ενός θεοποιημένου ηγεμόνα των Θρακών.

Το νέο εύρημα αφορά ένα κυκλικό μαυσωλείο διαμέτρου περίπου οκτώ μέτρων, το οποίο χρονολογείται μεταξύ του 3ου και του 5ου αιώνα μ.Χ.. Το οικοδόμημα διαθέτει προσεκτικά σχεδιασμένη κυκλική αρχιτεκτονική και εντυπωσιακή ανατολική είσοδο με περίτεχνα λαξευμένα λίθινα στοιχεία.

Πρόκειται για το 11ο κυκλικό μαυσωλείο που αποκαλύπτεται στο Περπερικόν μέσα στις τελευταίες έξι ανασκαφικές περιόδους, δημιουργώντας ένα μοναδικό αρχαιολογικό σύνολο. Τα μνημεία δεν βρίσκονται τυχαία διάσπαρτα, αλλά σχηματίζουν μια εντυπωσιακή «πομπή» κατά μήκος του δρόμου που οδηγούσε στην οχυρωμένη ακρόπολη της αρχαίας πόλης.

Ο επικεφαλής των ανασκαφών, καθηγητής Νικολάι Οβτσάροφ, υποστηρίζει ότι η συγκέντρωση αυτών των κυκλικών μαυσωλείων της Ύστερης Ρωμαϊκής περιόδου αποτελεί φαινόμενο χωρίς αντίστοιχο στον ρωμαϊκό κόσμο, καθώς η πυκνότητα και η διάταξή τους διαφοροποιούν σημαντικά το Περπερικόν από τα συνηθισμένα νεκροταφεία της εποχής.

Η περιοχή όπου εντοπίστηκαν τα μνημεία αποτελούσε την αποκαλούμενη «Ιερή Ζώνη» (Area Sacra), έναν χώρο που δεν είχε οικιστικό χαρακτήρα, αλλά φιλοξενούσε ναούς, τελετουργικά κτίρια και μνημειώδεις τάφους της τοπικής αριστοκρατίας.

Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι τα μνημεία αυτά προορίζονταν για τις ισχυρότερες οικογένειες της περιοχής, ενώ οι απλοί κάτοικοι θάβονταν σε διαφορετικό σημείο. Έτσι, η διαδρομή προς την ακρόπολη μετατράπηκε σε ένα εντυπωσιακό τοπίο μνήμης, θρησκείας και κοινωνικής ισχύος.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η ανακάλυψη παλαιότερων λαξευτών τάφων κοντά στο νέο μαυσωλείο. Οι τάφοι αυτοί θυμίζουν το περίφημο μνημείο στο Τατούλ, γνωστό ως «Τάφος του Ορφέα», και ερμηνεύονται ως πιθανά ηρώα, δηλαδή ιερά αφιερωμένα στη μνήμη ενός ηγεμόνα, ιερέα ή προγονικού ήρωα που λατρευόταν μετά τον θάνατό του.

Για τους αρχαίους Θράκες, ο θάνατος ενός ισχυρού ηγέτη δεν σήμαινε το τέλος της εξουσίας του. Μέσα από τελετουργίες και λατρευτικές πρακτικές, ο νεκρός μπορούσε να μετατραπεί σε μια μορφή σύνδεσης ανάμεσα στον ανθρώπινο και τον θεϊκό κόσμο, ενισχύοντας παράλληλα τη νομιμοποίηση των επόμενων γενεών εξουσίας.

Το Περπερικόν, ένας βραχώδης λόφος ύψους 470 μέτρων στην Ανατολική Ροδόπη, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους των Βαλκανίων. Η περιοχή έχει γνωρίσει διαδοχικές φάσεις πολιτισμού, από προϊστορικό λατρευτικό κέντρο και θρακικό ιερό έως ρωμαϊκή πόλη, χριστιανικό επισκοπικό κέντρο και μεσαιωνικό φρούριο.

Η νέα ανακάλυψη ενισχύει την εικόνα ενός τόπου όπου για περισσότερα από χίλια χρόνια συναντήθηκαν η εξουσία, η θρησκεία και η μνήμη των ισχυρών προσώπων που σημάδεψαν την ιστορία της περιοχής.